Obravovic

Το χρώμα της εξαλλοσύνης

Δύσκολους καιρούς διανύουμε. Οι δυσκολίες απανωτές. Φτώχεια, υποβάθμιση ζωής και περιβάλλοντος, επιθετικές γειτονικές κυβερνήσεις, κορωνοϊοί και πανδημίες και στο τέλος, πάλι περισσότερη φτώχεια.

Τίποτα δεν είναι ευοίωνο, και δεν περιμέναμε άλλωστε να είναι.

Πάνω λοιπόν στα ζόρια μας, μετά τις δεκαετείς δοκιμασίες που περάσαμε, μετά την υποβάθμιση της ζωής και του περιβάλλοντος μας και πριν από τις σκληρότερες που ήδη ξεπροβάλλουν μπροστά μας, παρουσιάστηκαν έξαφνα με αξιώσεις, οι τοπικοί παράγοντες. Οι αιρετοί αλλά και επιφορτισμένοι από την κεντρική εξουσία με τη φροντίδα της καθημερινότητας, δήμαρχοι. Θυμήθηκαν λοιπόν οι δήμαρχοι, πως πρέπει να «δειχτούν», να «πουλήσουν μούρη» κατά το κοινώς λεγόμενο. Θυμήθηκαν πως το τελευταίο τρίμηνο τους έχει επισκιάσει το πανδημικό δίδυμο «Τσιόδρα - Χαρδαλιά» περιορίζοντας τους σε ρόλο ακολούθου και τοποτηρητή του Χαρδαλιείου  κώδικα. Της «Χαρδαλιείου νομολογίας» και της εφαρμογής της.

Έτσι, προκειμένου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, άρχισαν να «εκρήγνυνται» ήδη από τις τελευταίες μέρες ισχύος των αντιπανδημικών μέτρων.

Άρχισαν μάλιστα ως άλλοι «Μαινόμενοι Ομπράντοβιτς» να διαφημίζουν την έκρηξη τους, με τη βοήθεια των δικών τους -ή των λιγότερο δικών τους.

Δια μιας  έγιναν όλοι «έξαλλοι». Ο ιός της εξαλλοσύνης, αν και δεν ανήκει στην εστεμμένη οικογένεια των κορωνοϊών, αλλά σε εκείνη των «ψευδοϊών», πρόσβαλλε τους αιρετούς της τοπικής –κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκησης.

Doulema Hadzidaki

Ο άνθρωπος δεν κωλώνει πουθενά.

Μπορεί να ψήφισε (με τα δανεικά παλλόμενα φτεράκια των χηναρίων του) την κατάργηση κάθε προστατευτικής για το περιβάλλον,  νομοθετικής διάταξης.

Μπορεί να νομιμοποίησε τα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις, επιβραβεύοντας την αυθαιρεσία.

Μπορεί να διαλύει αιγιαλούς και να τους κατατεμαχίζει, προσφέροντας τους δωρεάν σε «επενδυτές»

Μπορεί να κατατεμάχισε περιοχές Natura για να τις προσφέρει και αυτές στο πιάτο του «επενδυτή» και στην πραγματικότητα καταναλωτή φύσης

Μπορεί να διέλυσε τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, για να φτιάξει το δικό του «κατάστημα» και να βολέψει τη δική του πελατεία

Μπορεί να είναι ο χειρότερος υπουργός, σε όλα τα ελληνικά υπουργεία, όλων των εποχών, αφού απ’ όπου περνάει σπέρνει όλεθρο και καταστροφή, ξεπουλώντας δομές και «ασημικά» της χώρας

Αλλά έχει το θράσος να αυτοδιαφημίζεται και μάλιστα με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα περιοχών Natura 2000. Επιλέγει μάλιστα ως τίτλο της «αυτοδιαφήμισης» του –με κραυγαλέο θράσος και αναισχυντία- τη φράση «Νοιαζόμαστε για τη Φύση»

Teleconference

Δεν είναι λόγος να πανηγυρίζει κανείς εκτός αν τον εξυπηρετεί η απουσία των πολιτών ή των δημοτών

Όρος που έχει επικρατήσει τα τελευταία 30 χρόνια και αποτελεί μονολεκτική περιγραφή της στρεβλωμένης δημοκρατικής επίφασης . Της αλλοιωμένης από τα εξωνημένα και απόλυτα ταγμένα στην υπηρεσία οικονομικών συμφερόντων, μέσα μαζικής εν(ξ)ημέρωσης, δημοκρατία.

Απλωμένη σε όλο το εύρος της και κάθετα κυρίαρχη στην σύγχρονη κοινωνία, η τηλεδημοκρατία δεν αποτελεί πια μεμπτή κατάσταση για τα πολιτικά μας ήθη. Έχει φτάσει στο σημείο εκείνο που να θεωρείται τοτέμ και αποδεικτικό μαζί, της ύπαρξης πολυφωνίας στην ενημέρωση.  Με μία φτηνή αλλά έξυπνη τακτική, η προπαγάνδα γίνεται η κρατούσα αλήθεια. Ο Ζυλ Ρενάρ παρότρυνε τους επαγγελματίες ψεύτες του καιρού του, να «γράφουν κάπου-κάπου την αλήθεια για να τους πιστεύουν όταν γράφουν ψέματα». Αυτό δεν έχει αλλάξει, εκτός από το «κάπου-κάπου», αφού ακόμα και οι μεγαλύτερες αλήθειες τους, από την ένταση και την επανάληψη της προβολής τους μοιάζουν με ελεεινά ψέματα.

FB IMG 1588842863477

Ένας υιός από μεγάλο τζάκι, όταν ήρθε και η δική του ώρα να «σώσει τη χώρα» εμπνεύστηκε το «επιτελικό κράτος» ή τέλος πάντων, κάτι που το ονόμασε έτσι. Τι ήταν το επιτελικό κράτος του υιού, αδελφού και θείου  των προσώπων που κυβερνούν αυτόν τον τόπο αδιαλείπτως εδώ και 55 χρόνια (κατ’ άλλους 80), από το προσκήνιο ή το σκοτεινό παρασκήνιο;

Το επιτελικό κράτος αρχίζει και άρχεται (τουλάχιστον στα χαρτιά) από την Προεδρία της Κυβέρνησης. Η Προεδρία της Κυβέρνησης και η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, ελέγχουν και  εποπτεύουν την τήρηση της νομιμότητας δημοσίων φορέων, δημοσίων υπηρεσιών  και την διαφάνεια στο δημόσιο χρήμα, μέχρι το τελευταίο χωριό της Ελλάδος, σε ολόκληρη την χώρα.

Θεσμοθετήθηκε η εξουσία-εποπτεία από πάνω προς τα κάτω. Σύμφωνα με το νόμο, το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών του πολίτη με το Κράτος, θα διεξάγεται ηλεκτρονικά μέσω διαδικτύου, σε λίγους μήνες. Δημιουργείται μια αυτοτελής δημόσια υπηρεσία, η «Προεδρία της Κυβέρνησης» η οποία υπάγεται τον Πρωθυπουργό. Στη νέα υπηρεσία συγχωνεύονται 6 διαφορετικές Γραμματείες, συν η ΕΥΠ. Η λογική της δημιουργίας της υπηρεσίας είναι εκείνη ενός «Cabinet Office». Αυτές οι υπηρεσίες δεν αποτελούν, όμως, μια επιπλέον δομή της κυβέρνησης αλλά μια υπερ-δομή που επικαθορίζει την κυβερνητική δομή. Γι’ αυτό και οι υπουργοί αποτελούν ένα υποσύνολο αυτής της υπερδομής. Είναι “secretaries” του Προέδρου. Η σκέψη του συγκεκριμένου νομοθετήματος είναι η δημόσια πολιτική να παράγεται πλέον, κατά ένα μεγάλο μέρος, από πάνω προς τα κάτω.

big brother

 

Αύριο ανοίγουν τα σχολεία. Αφού η κυβέρνηση τα έκλεισε πρώτα-πρώτα, ισχυριζόμενη πως οι μελέτες έδειχναν ότι τα παιδιά είναι κινούμενες βόμβες υψηλής μεταδοτικότητας του ιού, τώρα τα ανοίγει ισχυριζόμενη το ακριβώς αντίθετο, πως δεν έχει διαπιστωθεί δηλαδή μετάδοση του ιού από παιδί σε ενήλικο – σαν τα παιδιά δηλαδή να αποτελούν διαφορετικό ζωϊκό είδος.

Εν πάσει περιπτώσει, η κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει τα σχολεία και να θεσπίσει κανόνες απόστασης για τα παιδιά. Κανόνες απόστασης σε μια χώρα όπου στα περισσότερα σχολεία τα παιδιά βρίσκονται στριμωγμένα σε απαράδεκτες συνθήκες, ακόμη και για την εποχή προ κορονοϊού, πόσο μάλλον τώρα. Υπάρχουν σχολεία, όχι κάπου μακριά, εδώ στην Ανατολική Αττική για παράδειγμα, όπου τα παιδιά κάνουν μάθημα στοιβαγμένα σε άθλια containers με ένα κλιματιστικό να προσπαθεί να τα ζεστάνει το χειμώνα και να τα δροσίσει το καλοκαίρι, όταν το container βράζει. Ναι, με αυτό το κλιματιστικό που οι αρμόδιοι λοιμωξιολόγοι συνιστούν να αποφεύγουμε τη χρήση του

Ας το προσπεράσουμε όμως και αυτό και ας πάμε στο δια ταύτα. Η κυβέρνηση γνωρίζει πως η συμμετοχή των παιδιών στο σχολείο θα είναι ελάχιστη έως μηδενική. Θα μπορούσε λοιπόν να ζητήσει από τους καθηγητές να μαγνητοσκοπήσουν διαλέξεις των μαθημάτων τους ώστε να τις παρακολουθούν όσα παιδιά δεν θέλουν να πάνε στο σχολείο. Αντί αυτού, αποφασίζει να προβεί σε μια αδιανόητη κίνηση για μια χώρα που θέλει να λέει πως ανήκει στις δυτικές δημοκρατίες, αυτές που υποτίθεται πως ενδιαφέρονται για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών τους. Αποφασίζει, λοιπόν, να προχωρήσει στη μαγνητοσκόπηση των ζωντανών μαθημάτων. Στη μαγνητοσκόπηση δηλαδή όχι μιας διάλεξης ενός καθηγητή αλλά ολόκληρου του μαθήματος, δηλαδή στην καταγραφή των μαθητών και των αντιδράσεών τους μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.