Ellinohristianiko Ethnostedon

Η Αθήνα, μια μητρόπολη του Νότου. Μία πόλη που χαρμανιάζει άνετα τις «Γερμανίδες τουρίστριες με τους Γιαπωνέζους βρυκόλακες» για τους οποίους μας τραγουδούσε ο Τζιμάκος. Μία μητρόπολη του ευρωπαϊκό νότου ή του Αφρικανικού βορρά, αν προτιμάτε. Πρωτεύουσα της μόνης αφρικανικής χώρας της Ευρώπης.

Η Αθήνα λοιπόν, με τη βάναυση καθημερινότητα των ιθαγενών της, μέσα στον καιρό της πανδημίας, έτυχε να έχει δήμαρχο τον πεφωτισμένο. Τον ταλαντούχο. Τον ανιψιό και εγγονό πρωθυπουργών, υιό πολιτικής ρυθμίστριας, που από συγκυρία δεν έγινε πρωθυπουργός. Τον αδελφό και πρωτοδευτεροτριτοξάδελφο διακεκριμένων στελεχών του ομίλου Mitsotakis SA, με ευρύ φάσμα επιχειρηματικής δραστηριότητας, από την Τουρκοκρατία ήδη και ποικίλους  μετόχους, συνδαιτημόνες, συνεργάτες. Τον εξ αγχιστείας συγγενεύοντα του ιστορικού υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. και πασοκογενή,  Σημιτικών καταβολών.

Mitsotakeiko

Harvardsmall

Meme1 

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντίδραση στην ασφυκτική φίμωση που έχει επιβάλει το χρυσοπληρωμένο δημοσιογραφικό κατεστημένο της χώρας, έγινε αφορμή για τον περεταίρω ευτελισμό της εμπορικής δραστηριότητας –όπως έχει καταλήξει- και που παραδόξως ακόμα, αποκαλείται δημοσιογραφία. Ξεκαθαρίζουμε πως αναφερόμαστε στους ψευδεπίγραφους «δημοσιογράφους» που αντί να ελεγχουν την εξουσία, αυτοί την γλείφουν..

Πολύ εύκολα και αβίαστα, το μεγάλο κανόνι που έβαλλε εναντίον του βιντεο και των απόψεων που πρόβαλλε (με αρκετά χοντρό χιούμορ), άρχισε να προβάλλει ως στόχο του βίντεο τους  πραγματικούς δημοσιογράφους. Ανθρώπους οι οποίοι τιμούν το λειτούργημα τους. Ερευνούν διασταυρώνουν ειδήσεις, ψάχνουν, δεν αναμασούν τη φρίκη και τελικά δεν πληρώνονται, ή πληρώνονται ελάχιστα. Αυτοί οι άνθρωποι βρέθηκαν σε ένα πεδίο βολής, επειδή εκεί τους τοποθέτησαν τα αφεντικά του τύπου. Τους τοποθέτησε η μεγάλη προπαγάνδα σαν ασπίδα προστασίας των μεγαλοδημοσιογράφων.  Ασπίδα απέναντι στις ευθείες βολές περί χρηματισμού τους.

 

 

Obravovic

Το χρώμα της εξαλλοσύνης

Δύσκολους καιρούς διανύουμε. Οι δυσκολίες απανωτές. Φτώχεια, υποβάθμιση ζωής και περιβάλλοντος, επιθετικές γειτονικές κυβερνήσεις, κορωνοϊοί και πανδημίες και στο τέλος, πάλι περισσότερη φτώχεια.

Τίποτα δεν είναι ευοίωνο, και δεν περιμέναμε άλλωστε να είναι.

Πάνω λοιπόν στα ζόρια μας, μετά τις δεκαετείς δοκιμασίες που περάσαμε, μετά την υποβάθμιση της ζωής και του περιβάλλοντος μας και πριν από τις σκληρότερες που ήδη ξεπροβάλλουν μπροστά μας, παρουσιάστηκαν έξαφνα με αξιώσεις, οι τοπικοί παράγοντες. Οι αιρετοί αλλά και επιφορτισμένοι από την κεντρική εξουσία με τη φροντίδα της καθημερινότητας, δήμαρχοι. Θυμήθηκαν λοιπόν οι δήμαρχοι, πως πρέπει να «δειχτούν», να «πουλήσουν μούρη» κατά το κοινώς λεγόμενο. Θυμήθηκαν πως το τελευταίο τρίμηνο τους έχει επισκιάσει το πανδημικό δίδυμο «Τσιόδρα - Χαρδαλιά» περιορίζοντας τους σε ρόλο ακολούθου και τοποτηρητή του Χαρδαλιείου  κώδικα. Της «Χαρδαλιείου νομολογίας» και της εφαρμογής της.

Έτσι, προκειμένου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, άρχισαν να «εκρήγνυνται» ήδη από τις τελευταίες μέρες ισχύος των αντιπανδημικών μέτρων.

Άρχισαν μάλιστα ως άλλοι «Μαινόμενοι Ομπράντοβιτς» να διαφημίζουν την έκρηξη τους, με τη βοήθεια των δικών τους -ή των λιγότερο δικών τους.

Δια μιας  έγιναν όλοι «έξαλλοι». Ο ιός της εξαλλοσύνης, αν και δεν ανήκει στην εστεμμένη οικογένεια των κορωνοϊών, αλλά σε εκείνη των «ψευδοϊών», πρόσβαλλε τους αιρετούς της τοπικής –κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκησης.

Σε αντίθεση με τον ιδιωτικό, ο δημόσιος χώρος απευθύνεται και ανήκει σε όλους.

Η Hannah Arendt στο βιβλίο “Η Ανθρώπινη Κατάσταση”, μέσα από μια πολιτική και φιλοσοφική σκοπιά υποστηρίζει ότι ο δημόσιος χώρος είναι κατεξοχήν πολιτικός χώρος και συνδέεται αμφίδρομα με την έννοια της δημόσιας ελευθερίας.

 

Πριν από καιρό είχαμε γράψει το παρακάτω κείμενο. Ήταν Ιανουάριος του 2018. Παραθέτουμε το κείμενο χωρίς καμία αλλαγή

 

Jan2018

 

«Αυτή είναι η πλατεία της Ραφήνας ντυμένη στα λευκά.Όμορφες εικόνες μιας όμορφης πλατείας.

Σε αυτή την πλατεία «γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών», όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις στην «Οδό Ονείρων».

Σε αυτή την πλατεία θα δεις πολλά παιδιά να παίζουν, πολλές μητέρες να κάθονται στα παγκάκια ή στα γύρω μαγαζιά.

Σε αυτή την πλατεία θα δεις πολλούς ανθρώπους να χαίρονται τον δημόσιο χώρο.

Όμως, ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου ετοιμάζεται να τα αλλάξει άρδην όλα αυτά.

Τα παιδιά θα πρέπει να φύγουν από την πλατεία γιατί οι μπάλες τους συχνά καταλήγουν πάνω στους πελάτες των γύρω μαγαζιών.

Doulema Hadzidaki

Ο άνθρωπος δεν κωλώνει πουθενά.

Μπορεί να ψήφισε (με τα δανεικά παλλόμενα φτεράκια των χηναρίων του) την κατάργηση κάθε προστατευτικής για το περιβάλλον,  νομοθετικής διάταξης.

Μπορεί να νομιμοποίησε τα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις, επιβραβεύοντας την αυθαιρεσία.

Μπορεί να διαλύει αιγιαλούς και να τους κατατεμαχίζει, προσφέροντας τους δωρεάν σε «επενδυτές»

Μπορεί να κατατεμάχισε περιοχές Natura για να τις προσφέρει και αυτές στο πιάτο του «επενδυτή» και στην πραγματικότητα καταναλωτή φύσης

Μπορεί να διέλυσε τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, για να φτιάξει το δικό του «κατάστημα» και να βολέψει τη δική του πελατεία

Μπορεί να είναι ο χειρότερος υπουργός, σε όλα τα ελληνικά υπουργεία, όλων των εποχών, αφού απ’ όπου περνάει σπέρνει όλεθρο και καταστροφή, ξεπουλώντας δομές και «ασημικά» της χώρας

Αλλά έχει το θράσος να αυτοδιαφημίζεται και μάλιστα με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα περιοχών Natura 2000. Επιλέγει μάλιστα ως τίτλο της «αυτοδιαφήμισης» του –με κραυγαλέο θράσος και αναισχυντία- τη φράση «Νοιαζόμαστε για τη Φύση»