syriza543

 

Απορούν όλοι, και πολύ περισσότερο οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ, πώς γίνεται και παρά την ανίκανη, γελοία, αντιδημοκρατική και αυταρχική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Άδωνι Γεωργιάδη και του Βασίλη Κικίλια, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να εισπράττει κανένα, μα κανένα κέρδος. Όσοι απορούν όμως, ας ρίξουν μια ματιά γύρω τους και θα τους λυθεί κάθε απορία. Aς κοιτάξουν τον Σπίρτζη ή το Σταθάκη για παράδειγμα. (και άλλους, δηλαδή, αλλά αυτοί είναι που μας απασχόλησαν αυτές τις ημέρες). Με κάθε παρέμβαση ή εμφάνισή τους, διαλύουν οποιαδήποτε αυταπάτη για τo πώς θα πορευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ και προσγειώνουν ανώμαλα όσους θα ήθελαν να πιστέψουν πως η δεύτερη ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι διαφορετική από την πρώτη.

Πριν από λίγες μόλις μέρες, ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, σε συνέντευξή του δήλωνε : «Τις εκλογές δεν τις κερδίζει ο καταγγελτικός λόγος, αλλά το θετικό διακύβευμα, η προοπτική αλλαγών που θα φέρουν καλύτερες συνθήκες για την οικονομία και την κοινωνία … Προσωπικά πιστεύω ότι τις εκλογές στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες, τις κρίνουν η σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων του κέντρου, που κατά κανόνα συνδέονται με τα πολυπληθή μεσαία στρώματα».

Με άλλα λόγια, το μήνυμα του Σταθάκη είναι, ξεχάστε την Αριστερά, πόσο μάλλον τη Ριζοσπαστική. Τουλάχιστον, αυτός δεν κοροϊδεύει, όπως έκανε ο Σπίρτζης (από τη μεγάλη σχολή του ΠΑΣΟΚ αυτός) που, ως υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, είχε το Βελουχιώτη πάνω από το γραφείο του

Μια που μιλάμε για τον Σπίρτζη, ζήλεψε τον πολιτικό ρεαλισμό του Σταθάκη  και αποφάσισε να πλειοδοτήσει. Με τροπολογίες που κατέθεσε χθες στη Βουλή μαζί με άλλους τέσσερεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ζητά εφάπαξ ενίσχυση ύψους ενός μηνιαίου μισθού σε αστυνομικούς υπαλλήλους, υπαλλήλους καταστημάτων κράτησης, εξωτερικών υπαλλήλων φρούρησης και σωφρονιστικών υπαλλήλων ως αναγνώριση από την Πολιτεία «του εξαιρετικά δύσκολου έργου και την εξαιρετική κοινωνική προσφορά «στην κρίσιμη μάχη κατά της πανδημίας του κορωνοϊού»

Εκτίμησαν, κατά πώς φαίνεται, οι βουλευτές της Ριζοσπαστικής Αριστεράς τον ιδιαίτερο ζήλο που επιδεικνύουν τα όργανα της τάξης κατά τον ξυλοδαρμό των πολιτών, αλλά και τον κόπο που καταβάλλουν γι’ αυτό.

Αυτή όμως είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά είναι πως αδυνατούν οι "ριζοσπάστες" βουλευτές να αντιληφθούν πως η απόδοση μπόνους σε μια και μόνο κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί μέγιστη πρόκληση για μια κοινωνία με εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, άλλους τόσους σε αναστολή, και πολύ περισσότερους σε εργασιακή επισφάλεια.

Ακόμη πιο προκλητική είναι και η αιτιολόγηση του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ :

 

LS Marathona

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Συνεχίζεται ο αντιδημοκρατικός κατήφορος της Διοίκησης Τσίρκα,

πάντα πιστή στις επιδιώξεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

 

Συνεδρίασε το ΔΣ Μαραθώνα στις 03/07/2020, αυτήν τη φορά με την κοροϊδία που λέγεται «τηλεδιάσκεψη».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση Μαραθώνα», από την αρχή της πανδημίας του Covid-19, είχε επισημάνει ότι οι συνεδριάσεις «δια περιφοράς, τηλεδιάσκεψης κλπ.», πρέπει να περιοριστούν μόνο σε επείγοντα ζητήματα, με κύρια κατεύθυνση τα μέτρα σε σχέση με τον κορονοϊό.

Με παρέμβαση του επικεφαλής της παράταξής μας, έχει εδώ και καιρό απαιτηθεί, οι συνεδριάσεις να γίνονται πλέον δια ζώσης (υπάρχουν χώροι οι οποίοι ενδείκνυνται για τέτοιες συνεδριάσεις πχ. δημοτικά γυμναστήρια κλπ.).

Παρ’όλα αυτά, ο κύριος Δήμαρχος και η πλειοψηφία, με κύριο στήριγμα τον κ. Κυπαρίσση και την παράταξή του, χρησιμοποιούν τα μέτρα για να περνάνε μια σειρά αποφάσεις σε βάρος του λαού. Ταυτόχρονα, με διαδικασίες σαν και αυτές, φροντίζουν να μην αποκαλύπτονται έγκαιρα οι οικονομικές και άλλες συνδιαλλαγές μεταξύ πολιτικών και οικονομικών προσώπων.

Αποκορύφωμα αυτής της κοροϊδίας ήταν να δωθεί στη δημοσιότητα κομμάτι της εν λόγω συνεδρίασης σε βίντεο, μετά την αποχώρηση από την «τηλεδιάσκεψη» του εκπροσώπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης Μαραθώνα».

LaughingSkull

Η παρωδία που αποκαλείται -με τη χρήση του κορυφαίου σολοικισμού- «δημοτικό συμβούλιο δια περιφοράς*», έχει παρατραβήξει.

Πολύ σοβαρά ζητήματα, ακόμα και οικονομικής φύσης, διεκπεραιώνονται με τηλεδιάσκεψη, ερήμην του κόσμου και της (νεκρής από καιρό) δημοκρατικής διαδικασίας του διαλόγου.  Η βολική για την αυθαιρεσία, διαδικασία της τηλεδιάσκεψης (ή όπως βαρβαριστί αποκαλείται «συμβούλιο δια περιφοράς*») εξευτελίζει κάθε έννοια δημοκρατίας.

Η άλλη, εξίσου αισχρή και εξευτελιστική για τη δημοκρατία, διαδικασία των κεκλεισμένων των θυρών συμβουλίων, είναι ίσως προκλητικότερη και φυσικά εξόχως αντιδημοκρατική. Αυτή είναι η διαδικασία που ακολουθείται στα τοπικά, στα κοινοτικά συμβούλια και σίγουρα η επίκληση της «έκτακτης ανάγκης» ή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη νομικίστικη κάλυψη της αντιδημοκρατικής διαδικασίας, δεν αρκούν.

Οι πρωτόγνωρες διαδικασίες που ζούμε μας έχουν αφήσει άφωνους. Γνωρίζαμε καλά και από την διαρκώς  κακή, τοπική εμπειρία, πως η δημοκρατία σε δήμους όπως αυτοί της ανατολικής Αττικής, είναι το διαρκώς ζητούμενο. Δημαρχίσκοι και παραγοντίσκοι κανονίζουν και ρυθμίζουν τα πάντα εν κρυπτώ. Αυτό συνέβαινε ακόμα και όταν τα δημοτικά συμβούλια διεξάγονταν ανοιχτά και με την παρουσία των δημοτών. Με μία δράκα προθύμων υποχείριων, η αντίθετη άποψη έσβηνε από την επιβολή των σηκωμένων φτερών των ομαδικά αντιδρώντων, χηναρίων. Μπορεί να μην άρθρωναν λόγο ή να μην είχαν γνώμη να εκφράσουν, αλλά η ισχύς των υψωμένων φτερών τους είναι πάντα ικανό αντεπιχείρημα,  για όποια αιτίαση ορθωνόταν απέναντι στις επιθυμίες του «ενός», του «αρχηγού», του δημάρχου τους.

Αν λοιπόν οι διαδικασίες χειραγωγούνταν και ελέγχονταν στο φως του ανοιχτού δημοτικού συμβουλίου, σήμερα οι «παράγοντες» έχουν ξεσαλώσει. Κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται. Κανείς δεν είναι παρών στις συζητήσεις.

fe2d2009

Στις 7 Ιουλίου, σε σχετική ανάρτηση αναρωτιόμασταν «Ως πότε;» θα κρατήσει η παρωδία  των «δια περιφοράς» και των κεκλεισμένων των θυρών, δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων. Και στον δήμο στον οποίο ζούμε και λειτουργούμε, αλλά κυρίως στο σύνολο της χώρας.

Τονίσαμε ιδιαίτερα την αντιδημοκρατική φύση των εν κρυπτώ και παραβύστω* συμβουλίων, όπου λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα και κατ’ επέκταση τη ζωή των πολιτών, ερήμην των ίδιων των ενδιαφερομένων.

Σε μία πιο διεσταλμένη εκδοχή, γίνονται συμβούλια, όπου δημοτικοί σύμβουλοι περιορισμένης γνώμης και  δυνατοτήτων αυστηρά  εστιασμένων στην υποστήριξη της θέσης της πλειοψηφίας, δια του φτερουγίσματος των άκρων τους, προστατεύονται από την έκθεση τους σε δημόσια θέα. Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο συνέβαινε και παλαιότερα, όπως έχουμε ξαναγράψει.

Όπως και να έχει, τα συμβούλια πια χειραγωγούνται θρασύτατα, ευθέως και μάλιστα υπό τον πέπλο μυστικότητας που τους παρέχει η δικτατορικής εμπνεύσεως, απαράδεκτη  νομοθεσία. Η έκτακτη ανάγκη της πανδημίας παρήλθε (πχ για τα καταστήματα ή τα γυμναστήρια), όπως έχει παρέλθει και η ίδια κατάσταση που βαστά από τις 23/7/18, αλλά τυπικά είναι ακόμα σε ισχύ, για να εγκρίνονται και να ψηφίζονται τα πάντα με διαδικασίες fast track. Η «έκτακτη ανάγκη παρέχει νομική κάλυψη στην αυθαιρεσία, αλλά όχι αντίστοιχη πολιτική. Από ανθρώπους όμως που αδυνατούν να καταλάβουν το τεράστιο πρόβλημα που γεννιέται από τη μεγάλη αυτή διαφορά, δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι σοβαρό και υπεύθυνο**.

Την ίδια μέρα που αναρτήσαμε το «Ως πότε η παρωδία;», το ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Πολιτών «Δασαμάρι SOS» το αναδημοσίευσε και μάλιστα πρόσθεσε στο τέλος, ως σχόλιο και επισήμανση μαζί, την ακόλουθη παράγραφο:

oxi01

«Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει», George Santayana, Ισπανοαμερικανός φιλόσοφος

 

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από το περίφημο δημοψήφισμα του Ιουλίου, την πιο ηχηρή επιβεβαίωση πως η δημοκρατία που βιώνουμε είναι απλά μια ψευδαίσθηση. Η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» είναι πλέον αντιπολίτευση. Στην κυβέρνηση βρίσκεται τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία σαν να μην ήταν αυτοί οι υπεύθυνοι της μνημονιακής κρίσης και όχι μόνο αυτό, αλλά πηγαίνουν αυτή την ήδη κουτσή δημοκρατία μας δεκαετίες πίσω, στα χρόνια της ΕΡΕ και - γιατί όχι, αν δει κανείς το πρόσφατο νομοσχέδιο περί απαγόρευσης των συγκεντρώσεων - στα χρόνια της χούντας. Ο Βαρουφάκης, η Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης και άλλοι ενοχλητικοί αιθεροβάμονες έχουν φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ. Τη θέση τους έχει πάρει η ρεαλιστική πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ, ο Ραγκούσης, ο Μπίστης, η Ξενογιαννακοπούλου, η Κατσέλη, η Τζάκρη, ο Κουρουπλής. Η ζυγαριά έχει γείρει πλέον ανεπανόρθωτα. Ο Τσίπρας μιλάει για βρώμικο ΄89, πιθανόν νομίζοντας πως είναι η μετενσάρκωση του Ανδρέα Παπανδρέου. Η Περιστέρα δεν ξέρουμε αν κλαίει ακόμη. 

Θέλοντας να μεταφέρουμε το κλίμα εκείνων των ημερών και την απογοήτευση στο χώρο της Αριστεράς, μεταφέρουμε αυτούσιο ένα κείμενο όπως είχε γραφεί στο φιλικό ιστολόγιο της Μαύρης Οχιάς εκείνες τις ημέρες

 

" Η ρήξη τελικά έγινε. Όχι όμως αυτή που περίμεναν πολλοί από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά μια ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Θεωρούμε ότι έπρεπε να γίνει για να διαλυθούν από τη μία οι αυταπάτες και από την άλλη να βγει λόγος καθαρός, αληθινός. Ποιος είναι με τι, ποιος είναι με ποιον.

Από τη μία λοιπόν είναι οι ρεαλιστές που διατείνονται πως προσπάθησαν όσο μπορούσαν και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο. Από την άλλη είναι οι οπαδοί της ρήξης, αυτοί που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η υπακοή σε μνημόνια είναι ένας φαύλος κύκλος που δε θα βοηθήσει σε τίποτα την πλειοψηφία του λαού και αντιθέτως θα επιφέρει μείωση του βιοτικού επιπέδου και των δικαιωμάτων του.