cover

Από τον Ιανουάριο του 2021, την χώρα έχουν ταράξει 6 εγκλήματα ιδιαίτερα σκληρά. Έξι γυναικοκτονίες . Πρόκειται για ανθρωποκτονίες εντελώς ειδικής μορφής.  Σύντροφοι  σκότωσαν τις συντρόφους τους , τις συζύγους τους, ως τελική έκβαση μίας σχετικά μακράς (όπως αποδείχθηκε στις μέχρι σήμερα διερευνηθείσες περιπτώσεις) κακοποιητικής συμπεριφοράς του θύτη προς το θύμα.

Εκτός από το καθαυτό έγκλημα, η κάθε περίπτωση είχε την επίδραση της στην κοινωνία και σε άλλες πτυχές της. Μία από τις πιο άσχημες όψεις των εγκλημάτων αυτών, ήταν το ότι χρησιμοποιήθηκαν από μερίδα των ΜΜΕ για να εμπεδώσουν στην κοινωνία την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, που ούτως ή άλλως καλλιεργούν επί χρόνια. Τα μέσα πανελλαδικής απήχησης που χαρακτηρίζονται από συγκαλυμμένο ρατσιστικό λόγο (κάτι σαν τη διπλή γλώσσα της ακροδεξιάς)  είναι λίγο πολύ γνωστά.  Μάλιστα πλείστα από τα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε στο παρόν, έχουν ως αρχικές πηγές τις ναυαρχίδες του ακροδεξιού ως απολίτικου λαϊκισμού και της χυδαιότητας. Το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και την Espresso. Σπανιότερα πηγές μπορεί να είναι άλλα μέσα, αρκεί να δημοσιεύσουν κανένα «πιασάρικο» θέμα, επιδεχόμενο κίτρινης αξιοποίησης.  Πηγές όμως για ποιον;  Μα φυσικά για όποιο μέσο δεν παράγει πρωτογενή δημοσιογραφική δουλειά και περιορίζεται στις αναδημοσιεύσεις, παίζοντας εκουσίως τον ρόλο του αναμεταδότη.

Τα μέσα αυτά επιλέγοντας τις πιο αρμόζουσες στον χαρακτήρα τους (;;;)  δημοσιεύσεις, αυξάνουν την απήχηση τους,  αυξάνοντας έτσι την εμπορικότητα τους. Συνήθως -οι αρχικές πηγές όπως αυτές που αναφέραμε πιο πάνω, εκμεταλλεύονται (κάποιοι λένε  «αξιοποιούν») τα ευτελέστερα ανθρώπινα ένστικτα. Την ηδονοβλεψία, τον εξευτελισμό της ανθρώπινης προσωπικότητας. Αναμεταδίδοντας τη χυδαιότητα, τα.  μικρότερα μέσα, βουτάνε στον ίδιο βάλτο. Και το πράττουν συνειδητά.

Η υπόλοιπη ύλη τους, το «προϊόν» δηλαδή, είναι μικρές έως ασήμαντες  πληροφορίες ή και ειδήσεις τοπικής εμβέλειας ή ειδικού ενδιαφέροντος (ειδικές εκδόσεις) και πολλές διαφημίσεις, πάντα στη λογική του free press, όπως το γνωρίζουμε χρόνια τώρα, με όσα αυτό σημαίνει για την αξιοπιστία, τη χρησιμότητα και τη σοβαρότητα των μέσων.

kanonikapaidia

"Τα κανονικά παιδιά γεννιούνται κανονικά, μεγαλώνουν κανονικά, ονειρεύονται κανονικά, ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά" ... Τρύπες

 

Μια φωτογραφία από το κοντινό αλλά συνάμα και τόσο μακρινό 2015. Μια φωτογραφία από τη Συκαμιά της Λέσβου, τότε που κατέφταναν εκεί τα κύματα των απελπισμένων προσφύγων. Μια φωτογραφία με δύο πρόσωπα που δε θα περίμενε κανείς να δει δίπλα-δίπλα. Και αν για το ένα από αυτά, μάθαμε την τραγική κατάληξή του, για το άλλο χρειάστηκε να ψάξουμε λίγο για να βρούμε πού βρίσκεται και τι κάνει τώρα

Το πρώτο πρόσωπο της φωτογραφίας είναι ο Δημήτρης ή η Δήμητρα από τη Λέσβο, αυτός που από πολύ μικρή ηλικία ένιωσε πως ήταν μια γυναίκα παγιδευμένη στο σώμα ενός άντρα. Κι αν και ήταν σε θέση να αντιληφθεί πως αυτό θα ήταν κάτι πολύ δύσκολο να το αποδεχτεί ο οικογενειακός και κοινωνικός του περίγυρος, σίγουρα δε θα μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της επίθεσης και του χλευασμού που θα δεχόταν, ακόμη και από μικρά παιδιά δώδεκα και δεκατεσσάρων χρονών. Σήμερα ο Δημήτρης ή η Δήμητρα δεν ζει. Xάθηκε κάποια μέρα απ΄ το Δρομοκαΐτειο όπου κάποιοι τον είχαν κλείσει για “θεραπεία”, για να βρεθεί τελικά, θανάσιμα χτυπημένος και εγκαταλελειμμένος, στο οδόστρωμα της παραλιακής οδού. Το πτώμα του αναγνωρίστηκε δυο μήνες μετά, στα αζήτητα του νεκροτομείου.

Το δεύτερο πρόσωπο της φωτογραφίας είναι ο Χριστόφορος Σουφ, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν ένας Ορθόδοξος ιερέας. Η εικόνα και η δράση του υπέρ των προσφύγων εκείνη την εποχή στη Λέσβο, είχε τραβήξει τα βλέμματα όλων. Ένας λιπόσαρκος, ψιλόλιγνος παπάς, με παλιωμένα ράσα και ένα ξύλινο σταυρό να κρέμεται από το λαιμό του, εξέπεμπε μια εικόνα οπωσδήποτε διαφορετική από τη συνηθισμένη ενός μέσου ιερέα. Σίγουρα διαφορετικός από τους περισσότερους ιερείς, πόσο μάλλον από τον ιερέα που προχθές στη Μονή Πετράκη έριξε καυστικό υγρό στους Μητροπολίτες ή από εκείνον που συνελήφθη χθες στο Αγρίνιο για το βιασμό ενός ανήλικου κοριτσιού ή από αυτόν που κυνηγούσε σήμερα στην Κρήτη τη σύζυγό του με μαχαίρι. Αλλά και από τους περισσότερους ιερείς που πιστεύουν πως η αγάπη του Θεού τους περιορίζεται μόνο σε όσους είναι Έλληνες Ορθόδοξοι.

Σήμερα ο Χριστόφορος δεν είναι ιερέας. Το ιερατικό σχήμα δεν μπορούσε να χωρέσει τους προβληματισμούς και τις θέσεις του για την ομοφυλοφιλία και το δικαίωμα επιλογής φύλου.  

 

theo

 

Ξεχαστήκαμε με τα γεγονότα. Στις 8/3 ήταν η μέρα της γυναίκας και  δικαιωματικά φέτος "ανήκει" στη γενναία γυναίκα που λέγεται Σοφία Μπεκατώρου.

Χάρη στο θάρρος της έσκισε με το μικρό της σκάφος όχι πια τα γαλάζια πέλαγα, αλλά τα πέπλα σιωπής που τύλιξαν σα σάβανα χιλιάδες γυναίκες (και όχι μόνο) και βγήκαν στο φως οι απελπισμένες, πληγωμένες, οργισμένες φωνές τους.

Σοφία σε αγαπάμε!!!

prosfyges275

 

Ο εκφασισμός της γερμανικής κοινωνίας την εποχή του μεσοπολέμου δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Αποτέλεσε την κατάληξη μιας μακράς πορείας γαλούχησης και εκπαίδευσης της γερμανικής κοινωνίας στην άποψη πως δεν όλοι οι άνθρωποι ίσοι· πως κάποιοι άνθρωποι δηλαδή δεν είναι και τόσο άνθρωποι, οπότε και ο θάνατός τους δεν αξίζει τον πόνο σαν των άλλων ανθρώπων. Αυτός ο εκφασισμός έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία, αυτή η πεποίθηση πως υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα είδη ανθρώπων έφερε τις ναζιστικές φρικαλεότητες αλλά και την καταστροφή της ίδιας της γερμανικής κοινωνίας

Η ελληνική κοινωνία, εδώ και κοντά 30 χρόνια, με την αρωγή βεβαίως των Μέσων Ενημέρωσης αλλά και κάθε επαγγελματία πατριδέμπορα, επέτρεψε στο δηλητήριο του ρατσισμού να διεισδύσει μέσα της και να την μολύνει. Η κατάσταση μοιάζει μη αναστρέψιμη. Οι πολίτες αυτής της – πονεμένης κατά τα άλλα - χώρας θεωρούν κατά ένα μεγάλο ποσοστό – ίσως και πλειοψηφικό – πως οι πρόσφυγες-μετανάστες δεν αξίζουν ανθρώπινης αντιμετώπισης. Δεν τους ενοχλεί καθόλου που αυτοί οι διωγμένοι άνθρωποι αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες ή – στην καλύτερη περίπτωση – σαν ένα κατώτερο είδος

Δύο τέτοιοι άνθρωποι – από αυτούς που οι περισσότεροι συμπολίτες μας θεωρούν εκπροσώπους ενός κατώτερου είδους - έχασαν τις ζωές τους αυτές τις ημέρες μέσα σε κέντρα κράτησης, κρατούμενοι γιατί προσπάθησαν να αποδράσουν από την κόλαση του κόσμου τους. Δεν φαντάστηκαν πως οι κολασμένοι δεν έχουν δικαίωμα για παράδεισο· και πως, όπου και να βρεθούν, θα συναντούν πάντα την κόλαση

Την προηγούμενη εβδομάδα, στο κέντρο κράτησης της Κω, ο 44χρονος Macky Diabete από τη Γουινέα έχασε τη ζωή του από περιτονίτιδα μετά από κρίση σκωληκοειδίτιδας. Όπως καταγγέλλει  η ΚΕΕΡΦΑ (Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) … «τρεις μέρες φώναζε και ούρλιαζε από φρικτούς πόνους, αλλά οι φύλακες δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα για μεταφορά στο νοσοκομείο»

Πριν από τρεις ημέρες, στο κέντρο κράτησης της Κορίνθου, ένας 24χρονος Κούρδος πρόσφυγας, κρεμάστηκε στην τουαλέτα όταν έμαθε πως μετά από 16 μήνες κράτησης η κράτησή του θα συνεχιζόταν επ’ αόριστον.

Ως είθισται, η Ένωση Αστυνομικών αρνήθηκε τις ευθύνες της, τα κανάλια της τηλεόρασης είχαν άλλες προτεραιότητες και οι αθώοι όπως και ανυποψίαστοι πολίτες αυτής της χώρας έσπευσαν να παρακολουθήσουν με εθνική υπερηφάνεια την παρέλαση λίγο πριν ορμήσουν στον μπακαλιάρο και στη σκορδαλιά.

lignadis 5

 

Βλέπουμε τη Μάρα Ζαχαρέα να προσπαθεί να συγκαλύψει το θέμα λέγοντας πως είναι σχεδόν ένα «τίποτα», το Γιώργο το Λιάγκα να παριστάνει τον κοινωνικά ευαίσθητο, το Στέφανο Χίο με το "Μακελειό" να βρίσκει πεδίο δράσης λαμπρό και κάπου εκεί θυμηθήκαμε και μια ιστορία όχι και τόσο παλιά, από το «ένδοξο» Λιμενικό Σώμα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή

Οι αποκαλύψεις στο χώρο του θεάματος συνεχίζονται. Οι καταγγελίες πληθαίνουν και ευχόμαστε να βγει κάτι καλό από όλο αυτό. Και λέμε πως ευχόμαστε γιατί, πέρα από τα ξεκάθαρα σήματα, υπάρχει παράλληλα και πολύς θόρυβος που κάνει το σήμα να μην ακούγεται καθαρά. Οι διάφορες εκπομπές της τηλεόρασης, αυτές που χρόνια τώρα προωθούσαν το σεξισμό και τον κάθε είδους κοινωνικό ρατσισμό, τώρα παριστάνουν πως έπεσαν από τα σύννεφα και στήνουν τρελό πανηγύρι πάνω σε ανθρώπινα δράματα χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα και διασπείροντας άτακτα βέλη προς όλες τις κατευθύνσεις κάνοντας τους στόχους να θολώνουν.

Ο Γιώργος ο Λιάγκας για παράδειγμα. Αυτός που ξεχνώντας πως έχει την ευθύνη του δημόσιου λόγου, πριν από λίγο καιρό μόλις, μιλούσε για «χοντρές» και γέλαγε στην τηλεόραση με το περιστατικό της εκσπερμάτωσης ενός άντρα πάνω σε μια ανυποψίαστη φοιτήτρια. Τώρα, αποφάσισε να παίξει τον κοινωνικά ευαίσθητο. Σου λέει, αφού ήρθε το κύμα, ας το καβαλήσω κι εγώ. Κάπου θα με πάει. Και να το κλάμα, να η ευαισθησία, να η υποκρισία, να και ο αποπροσανατολισμός. Όλα γίνονται θέαμα, όλα γίνονται θυσία στο βωμό του θεάματος

Είδαμε όμως και το αντίθετο φαινόμενο, ακόμη χειρότερο. Είδαμε τα κατά παραγγελία ρεπορτάζ από τους ισχυρούς φίλους κάποιων εμπλεκομένων που προσπαθούσαν, κόντρα στην κοινή λογική, να τους βγάλουν λάδι. Κραυγαλέο παράδειγμα το ρεπορτάζ της Μάρας Ζαχαρέα στο STAR που για την περίπτωση του Λιγνάδη, έκανε λόγο για διώξεις για το «τίποτα», επιδεικνύοντας μια προκλητικά επιλεκτική ευαισθησία, όταν παρόμοια ευαισθησία δεν επέδειξαν ποτέ σε άλλες περιπτώσεις. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Όσο πιο χαμηλά βρίσκεται κάποιος στην ιεραρχική δόμηση της ταξικής μας κοινωνίας, τόσο πιο άσχημα αντιμετωπίζεται. Όχι μόνο από τα Μέσα, όχι μόνο από την αστυνομία, όχι μόνο από τη δικαιοσύνη, αλλά και από τον μέσο πολίτη. Δυστυχώς, έχει περάσει στο μέσο πολίτη αυτής της χώρας η πεποίθηση πως κάποιοι άνθρωποι πρέπει να είναι περισσότερο ίσοι από κάποιους άλλους

  lignadis 1