DERMENTZOGLOU

Ο άνθρωπος έχει συμβούλους. Για τα πάντα. Σύμβουλο για το τι πρέπει να συμπεριλάβει στο διάγγελμα του (ένα από τα άπειρα), σύμβουλο για το τι δεν πρέπει να συμπεριλάβει. Σύμβουλο για το τι θα φορέσει, από γραβάτα μέχρι σώβρακο και σύμβουλο για το τι θα φάει την μέρα που προηγείται κοινοβουλευτικής επίσκεψης. Σύμβουλο για τα πάντα, εν ολίγοις. Πληρωμένο με δημόσιο χρήμα, εν πολλοίς.  Ο Κυριάκος του Χάρβαρντ και της αριστείας, δεν κοιμάται αν δεν του το πουν οι σύμβουλοί του πως είναι ώρα, ενδεχομένως και ούτε ξυπνάει αν δεν έχει τη σύμφωνη γνώμη τους.

Είναι γνωστό από την Ιστορία, τουλάχιστον την πρόσφατη, του 20ου αιώνα, πως πληθώρα  συμβούλων έχουν όσοι δεν έχουν προσωπικότητα, ή η προσωπικότητα τους είναι τόσο απεχθής, που χρειάζεται «επικοινωνιακό ρετούς» πριν βγει στον κόσμο. Αυτό ισχύει ακόμα και εκεί που ιδρύθηκαν οι πρώτες εταιρείες συμβούλων, εκεί που ο σύμβουλος (νομικός, οικονομικός, επικοινωνιακός) είναι μέσα στο DNA της οικονομίας και της καθημερινότητας. Στην κοιτίδα του καπιταλισμού για παράδειγμα, ο Φράνκλιν Ρούσβελτ, ένας εξαιρετικά ευφυής πολιτικός, δεν είχε τις καραβιές συμβούλων άλλων προέδρων. Αντιμετώπισε το μεγάλο κραχ του 29 και τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Στα Ιστορικά και καυτά θέματα που χειρίστηκε αξιοποίησε πρόσωπα και ειδικούς, αλλά όχι στην καθημερινότητα και στην πολιτική ζωή. Ο Ρούζβελτ είχε προσωπικότητα, γι’ αυτό δεν χρειαζόταν συμβούλους.

Πάμε τώρα στον αντίποδα. Ας έρθουμε στα δικά μας, στα πρόσωπα δίχως προσωπικότητα . Κάθε μέρα γίνεται και πιο ξεκάθαρο πως, αυτός ο τύπος που βρέθηκε στη θέση του πρωθυπουργού της Ελλάδας*, είναι ένα μπαλόνι, ένα τοτέμ, που αλλάζει φωνές και εκφράσεις κατά το πως θα αποφασίσουν οι σύμβουλοι του. Είναι ένας άνθρωπος χωρίς προσωπικότητα ή η προσωπικότητα του είναι τόσο απεχθής, που εμπιστεύτηκε επαγγελματίες συμβούλους, για να του φτιάξουν μία άλλη. Στην περίπτωση του φιάσκου της Ικαρίας μάλιστα, η αντίδραση της αδελφής του ήταν αποκαλυπτική: «Αυτοί που είχαν την ευθύνη να προστατεύσουν τον πρωθυπουργό, δεν το έκαναν», δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη όταν ρωτήθηκε για τον συνωστισμό στην Ικαρία, παρουσία του πρωθυπουργού. Με λίγα λόγια, αυτός που αναδείχθηκε πρωθυπουργός της χώρας, είναι ανίκανος να εκτιμά καταστάσεις και ενδεχόμενο κίνδυνο και υπεύθυνοι γι’ αυτό είναι κάποιοι «επιμελητές» του.

Πότε ένας ενήλικας μπαίνει υπό την κηδεμονία;  Πότε χρειάζεται ανθρώπους να τον προστατεύουν, ακόμα και στην καθημερινότητα του;

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, για να υποβληθεί ένα πρόσωπο σε επιμέλεια, πρέπει να βρίσκεται σε αδυναμία διαχείρισης των υποθέσεών του (άρθρο 1666 ΑΚ). Η αδυναμία αυτή είναι αποτέλεσμα είτε πνευματικής διαταραχής, με την έννοια ότι το άτομο πάσχει από κάθε είδους ψυχική νόσο (άνοια, alzheimer κτλ) , είτε σωματικής αναπηρίας, η οποία μπορεί να έχει προέλθει τόσο εκ γενετής όσο και μεταγενέστερα (π.χ. κώφωση, τύφλωση, κινητικά προβλήματα).

Joe Kontozamanis

Οι γαλάζιοι Ντάλτον (από το ιστολόγιο ΚΟΜΙΣΤΕΣ

 

«Σε ο,τι αφορά την ενσωμάτωση όλων των εργαζομένων και των δομών σε ένα κρατικό σύστημα υγείας, η διεθνής συγκυρία έχει δείξει πως τέτοια πολιτικά συστήματα και συστήματα υγείας έχουν αποτύχει» .

Κοντοζαμάνης (η ενημέρωση των 18:00) - 3/5/2020

 

«…(η κυβέρνηση) έχει ήδη απευθύνει πρόσκληση σε ιδιώτες γιατρούς για να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το σύστημα υγείας σε συγκεκριμένες συνθήκες που έχουμε ανάγκη, οπότε μελλοντικά ενδέχεται να προχωρήσουμε σε επίταξη γιατρών».

Κοντοζαμάνης (ό.π.)  20/11/2020

 

«Οι πολίτες δεν θα έχουν την δυνατότητα επιλογής του εμβολίου κατά του κορωνοϊού το οποίο θα τους χορηγείται, όπως δεν διαλέγουν και το εμβόλιο της γρίπης

Κοντοζαμάνης (Ναυτεμπορική) 14/12/2020

 

«…τα εμβόλια ήδη κατασκευάζονται με το ρίσκο των εταιρειών**και δεν θα υπάρξουν ελλείψεις.»

Κοντοζαμάνης (Ναυτεμπορική) 14/12/2020

 

LS Marathona

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Συνεχίζεται ο αντιδημοκρατικός κατήφορος της Διοίκησης Τσίρκα,

πάντα πιστή στις επιδιώξεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

 

Συνεδρίασε το ΔΣ Μαραθώνα στις 03/07/2020, αυτήν τη φορά με την κοροϊδία που λέγεται «τηλεδιάσκεψη».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση Μαραθώνα», από την αρχή της πανδημίας του Covid-19, είχε επισημάνει ότι οι συνεδριάσεις «δια περιφοράς, τηλεδιάσκεψης κλπ.», πρέπει να περιοριστούν μόνο σε επείγοντα ζητήματα, με κύρια κατεύθυνση τα μέτρα σε σχέση με τον κορονοϊό.

Με παρέμβαση του επικεφαλής της παράταξής μας, έχει εδώ και καιρό απαιτηθεί, οι συνεδριάσεις να γίνονται πλέον δια ζώσης (υπάρχουν χώροι οι οποίοι ενδείκνυνται για τέτοιες συνεδριάσεις πχ. δημοτικά γυμναστήρια κλπ.).

Παρ’όλα αυτά, ο κύριος Δήμαρχος και η πλειοψηφία, με κύριο στήριγμα τον κ. Κυπαρίσση και την παράταξή του, χρησιμοποιούν τα μέτρα για να περνάνε μια σειρά αποφάσεις σε βάρος του λαού. Ταυτόχρονα, με διαδικασίες σαν και αυτές, φροντίζουν να μην αποκαλύπτονται έγκαιρα οι οικονομικές και άλλες συνδιαλλαγές μεταξύ πολιτικών και οικονομικών προσώπων.

Αποκορύφωμα αυτής της κοροϊδίας ήταν να δωθεί στη δημοσιότητα κομμάτι της εν λόγω συνεδρίασης σε βίντεο, μετά την αποχώρηση από την «τηλεδιάσκεψη» του εκπροσώπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης Μαραθώνα».

syriza543

 

Απορούν όλοι, και πολύ περισσότερο οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ, πώς γίνεται και παρά την ανίκανη, γελοία, αντιδημοκρατική και αυταρχική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Άδωνι Γεωργιάδη και του Βασίλη Κικίλια, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να εισπράττει κανένα, μα κανένα κέρδος. Όσοι απορούν όμως, ας ρίξουν μια ματιά γύρω τους και θα τους λυθεί κάθε απορία. Aς κοιτάξουν τον Σπίρτζη ή το Σταθάκη για παράδειγμα. (και άλλους, δηλαδή, αλλά αυτοί είναι που μας απασχόλησαν αυτές τις ημέρες). Με κάθε παρέμβαση ή εμφάνισή τους, διαλύουν οποιαδήποτε αυταπάτη για τo πώς θα πορευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ και προσγειώνουν ανώμαλα όσους θα ήθελαν να πιστέψουν πως η δεύτερη ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι διαφορετική από την πρώτη.

Πριν από λίγες μόλις μέρες, ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, σε συνέντευξή του δήλωνε : «Τις εκλογές δεν τις κερδίζει ο καταγγελτικός λόγος, αλλά το θετικό διακύβευμα, η προοπτική αλλαγών που θα φέρουν καλύτερες συνθήκες για την οικονομία και την κοινωνία … Προσωπικά πιστεύω ότι τις εκλογές στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες, τις κρίνουν η σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων του κέντρου, που κατά κανόνα συνδέονται με τα πολυπληθή μεσαία στρώματα».

Με άλλα λόγια, το μήνυμα του Σταθάκη είναι, ξεχάστε την Αριστερά, πόσο μάλλον τη Ριζοσπαστική. Τουλάχιστον, αυτός δεν κοροϊδεύει, όπως έκανε ο Σπίρτζης (από τη μεγάλη σχολή του ΠΑΣΟΚ αυτός) που, ως υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, είχε το Βελουχιώτη πάνω από το γραφείο του

Μια που μιλάμε για τον Σπίρτζη, ζήλεψε τον πολιτικό ρεαλισμό του Σταθάκη  και αποφάσισε να πλειοδοτήσει. Με τροπολογίες που κατέθεσε χθες στη Βουλή μαζί με άλλους τέσσερεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ζητά εφάπαξ ενίσχυση ύψους ενός μηνιαίου μισθού σε αστυνομικούς υπαλλήλους, υπαλλήλους καταστημάτων κράτησης, εξωτερικών υπαλλήλων φρούρησης και σωφρονιστικών υπαλλήλων ως αναγνώριση από την Πολιτεία «του εξαιρετικά δύσκολου έργου και την εξαιρετική κοινωνική προσφορά «στην κρίσιμη μάχη κατά της πανδημίας του κορωνοϊού»

Εκτίμησαν, κατά πώς φαίνεται, οι βουλευτές της Ριζοσπαστικής Αριστεράς τον ιδιαίτερο ζήλο που επιδεικνύουν τα όργανα της τάξης κατά τον ξυλοδαρμό των πολιτών, αλλά και τον κόπο που καταβάλλουν γι’ αυτό.

Αυτή όμως είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά είναι πως αδυνατούν οι "ριζοσπάστες" βουλευτές να αντιληφθούν πως η απόδοση μπόνους σε μια και μόνο κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί μέγιστη πρόκληση για μια κοινωνία με εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, άλλους τόσους σε αναστολή, και πολύ περισσότερους σε εργασιακή επισφάλεια.

Ακόμη πιο προκλητική είναι και η αιτιολόγηση του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ :

 

fe2d2009

Στις 7 Ιουλίου, σε σχετική ανάρτηση αναρωτιόμασταν «Ως πότε;» θα κρατήσει η παρωδία  των «δια περιφοράς» και των κεκλεισμένων των θυρών, δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων. Και στον δήμο στον οποίο ζούμε και λειτουργούμε, αλλά κυρίως στο σύνολο της χώρας.

Τονίσαμε ιδιαίτερα την αντιδημοκρατική φύση των εν κρυπτώ και παραβύστω* συμβουλίων, όπου λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα και κατ’ επέκταση τη ζωή των πολιτών, ερήμην των ίδιων των ενδιαφερομένων.

Σε μία πιο διεσταλμένη εκδοχή, γίνονται συμβούλια, όπου δημοτικοί σύμβουλοι περιορισμένης γνώμης και  δυνατοτήτων αυστηρά  εστιασμένων στην υποστήριξη της θέσης της πλειοψηφίας, δια του φτερουγίσματος των άκρων τους, προστατεύονται από την έκθεση τους σε δημόσια θέα. Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο συνέβαινε και παλαιότερα, όπως έχουμε ξαναγράψει.

Όπως και να έχει, τα συμβούλια πια χειραγωγούνται θρασύτατα, ευθέως και μάλιστα υπό τον πέπλο μυστικότητας που τους παρέχει η δικτατορικής εμπνεύσεως, απαράδεκτη  νομοθεσία. Η έκτακτη ανάγκη της πανδημίας παρήλθε (πχ για τα καταστήματα ή τα γυμναστήρια), όπως έχει παρέλθει και η ίδια κατάσταση που βαστά από τις 23/7/18, αλλά τυπικά είναι ακόμα σε ισχύ, για να εγκρίνονται και να ψηφίζονται τα πάντα με διαδικασίες fast track. Η «έκτακτη ανάγκη παρέχει νομική κάλυψη στην αυθαιρεσία, αλλά όχι αντίστοιχη πολιτική. Από ανθρώπους όμως που αδυνατούν να καταλάβουν το τεράστιο πρόβλημα που γεννιέται από τη μεγάλη αυτή διαφορά, δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι σοβαρό και υπεύθυνο**.

Την ίδια μέρα που αναρτήσαμε το «Ως πότε η παρωδία;», το ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Πολιτών «Δασαμάρι SOS» το αναδημοσίευσε και μάλιστα πρόσθεσε στο τέλος, ως σχόλιο και επισήμανση μαζί, την ακόλουθη παράγραφο: