dentra afisasjpg

Ελλάδα, Νοέμβριος 2019.

Ιδιωτική εταιρεία ανακύκλωσης συσκευασιών με παρελθόν γεμάτο καταγγελίες, έπειτα από πολυετή κόντρα με τον αρμόδιο ελεγκτικό φορέα του Δημοσίου στη διάρκεια δύο κυβερνητικών θητειών, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο και γίνεται γνωστή σε ολόκληρο το πανελλήνιο.

Πώς;

Πρωτοκλασάτος υπουργός της κυβέρνησης συγκαλεί συνέντευξη Τύπου, ανακοινώνει πιλοτικό πρόγραμμα ανακύκλωσης με τη συμμετοχή πέντε δήμων, υιοθετεί τα βασικά σλόγκαν της εταιρείας, «υποκαθιστώντας» στην ουσία τα στελέχη της κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου και επιπλέον, εντάσσει την επιχειρηματική δραστηριότητα της εταιρείας σε έναν εθνικό περιβαλλοντικό στόχο.

(από την Εφημερίδα των Συντακτών 27.11.2019)

Ελλάδα 2019, επί κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη, που επιβεβαιώνει ότι δεν έχει… ταμπού και προκαταλήψεις στην προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων. Βέβαια δεν έχει ούτε ταμπού ούτε προκαταλήψεις, όταν παρουσιάζει την ιδιωτική εταιρεία ως φορέα «μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα», εγκεκριμένο από το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Ποια είναι αυτή η εταιρεία, αυτός ο «μη κερδοσκοπικός Φορέας» κατά τον ευλύγιστο, άλλοτε γραμματέα της ΚΝΕ, που σήμερα βρίσκεται επικεφαλής στο υπουργείο Εσωτερικών;

Είναι η γνωστή «Ανταποδοτική Ανακύκλωση ΑΕ», της οποίας η άδεια είχε ανακληθεί, αφού συστηματικά παρείχε πλαστά στοιχεία, όπως είχε αποκαλύψει το site aftodioikisi.gr, ήδη από το  2012.

kadoi anakuklosis

Με την τραγική συγκυρία της απομάκρυνσης της Μανόλιας από την πλατεία του Πικερμίου, για να μπει ένας κάδος συλλογής της «Ανταποδοτική Ανακύκλωση ΑΕ», ας δούμε λίγο πιο βαθιά περί τίνος πρόκειται. Τι είναι αυτή η εταιρεία που υποκατέστησε ή αντικατέστησε ή συνεχίζει με άλλο όνομα, την ΕΕΕΑ (Ελληνική Εταιρεία Επαναχρησιμοποίησης και Ανακύκλωσης) με χαρακτηριστικό τους «μπλε κάδους».

Στο δημοτικό συμβούλιο Ραφήνας, που ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες η «συνεργασία» με τον Δήμο, οι συνοπτικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν δεν άφησαν περιθώρια για να φωτισθεί λιγάκι το σκοτεινό πρόσωπο της εταιρείας που κερδοσκοπεί από τα προϊόντα μειωμένης αξίας, τα οποία πετάμε ονομάζοντας τα «σκουπίδια». Μία υφαρπαγή πλούτου, από πολίτες και δήμους «απρόθυμους» να  κερδίσουν από τη χρηστή διαχείριση απορριμμάτων.

Μία κατάσταση που διαρκεί χρόνια, από τότε που ξεκίνησε η ανακύκλωση στην Ελλάδα, όπως γίνεται και που συνήθως καταλήγει σε πυρκαγιές στους τόπους συγκέντρωσης (ΚΔΑΥ)

Ο Ριζοσπάστης της 19/10/2016, αφιερώνει άρθρο του με τίτλο «Σύμβαση εμπορευματοποίησης της διαχείρισης απορριμμάτων» στη δράση της «καλής εταιρείας». Επίσης το Δυτικό  Μέτωπο έχει πλούσιο υλικό και πληροφορίες πάνω στους στόχους και τον τρόπο λειτουργίας  του οικονομικού αυτού μοντέλου, των εταιριών διαχείρισης απορριμμάτων.

Pyrkagia

Κυριακή 23/8/2020. Μία ζεστή μέρα ακόμα για την Αττική. Επέτειος μίας άλλης τραγωδίας, της πυρκαγιάς του 2009 που κατέστρεψε 210.000 στρέμματα δάσους, από το Γραμματικό μέχρι την Παλλήνη. Είναι Κυριακή και η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας εξέδωσε ήδη τον σχετικό χάρτη εκτίμησης κινδύνου πυρκαγιάς. Για την Αττική, ο δείκτης είναι υψηλός. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος πυρκαγιάς βάφει την Αττική κίτρινη και ο βαθμός που της αποδίδεται είναι 3 (υψηλός). Ευτυχώς δεν είναι 4 (πολύ υψηλός), ούτε και 5 (συναγερμός), αλλά βρισκόμαστε μέσα στο ελληνικό καλοκαίρι, μέσα στην επικίνδυνη περίοδο και σε έναν τόπο που οι άνεμοι αποκτούν ή χάνουν ένταση και αλλάζουν κατεύθυνση, με μεγάλη συχνότητα.

Δεν είναι πολύς καιρός που διαβάζαμε στο ιστολόγιο της ανεξάρτητης πρωτοβουλίας πολιτών «Δασαμάρι SOS», σχόλιο αναγνώστη σε δημοσίευση με τίτλο «Το έγκλημα ήταν προδιαγεγραμμένο», το οποίο έθετε σειρά ερωτημάτων, αυτονόητων, όπως άλλωστε τα τεκμηρίωνε και η σχετική έκθεση του πραγματογνώμονα Ανδριανού Γκουρμπάτση, για την τραγωδία της 23ης Ιούλη 2018, στο Μάτι. Όπως το ποιος είναι υπεύθυνος για τον έγκαιρο καθαρισμό των ξερόχορτων στην περιοχή, ή το ποιος είναι υπεύθυνος για την οργάνωση και στελέχωση του πυροφυλακείου της Διώνης.

ithaki502

 

Πάντα ήταν ήσυχη η Ιθάκη. Φέτος είναι ακόμη πιο ήσυχη. Μόνο κάποιες ελάχιστες φορές αυτές τις ημέρες, διέκοπτε την ησυχία ο θόρυβος από κάποιο πυροσβεστικό ελικόπτερο που πήγαινε προς την Κεφαλονιά. Ο μεγάλος γείτονας καίγεται επί μέρες. Στην πραγματικότητα, καίγεται επί χρόνια. Αργά και μεθοδικά. Οι φωτιές πάντα μπαίνουν τις κατάλληλες ημέρες και οι εστίες τους είναι πολλές. Ό,τι πρέπει δηλαδή για να προλάβει η φωτιά να επιτελέσει το καταστροφικό της έργο

Στη μικρή Ιθάκη με παρόμοια χλωρίδα και γεωμορφολογία, οι φωτιές είναι σπάνιες. Φαίνεται πως το μικρό νησί δεν προσφέρεται για το είδος των «αναπτυξιακών» σχεδίων για τα οποία προορίζεται η Κεφαλονιά. Εδώ, όπως φαίνεται, τα αναπτυξιακά σχέδια δεν έχουν ανάγκη από πυρκαγιές. Χιλιάδες στρέμματα που κάποτε ανήκαν σε πολλούς, τώρα ανήκουν σε λίγους και προορίζονται για έναν all inclusive τουρισμό. Για έναν τουρισμό, δηλαδή, από τον οποίο η τοπική κοινωνία το μόνο που μπορεί να αποκομίσει θα είναι χαμηλά αμοιβόμενη εποχιακή απασχόληση. Για έναν περιφραγμένο τουρισμό, που μαζί με όλα τα άλλα θα περιφράξει – και ας μην έχει κανείς αμφιβολίες για αυτό – και παραλίες

Ησυχία φέτος στην Ιθάκη, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Αν δεν είσαι επαγγελματίας που περιμένει να ζήσει από τον τουρισμό, θα έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις ένα ειδυλλιακό και γαλήνιο τοπίο. Δεν μπορεί, όμως, να μη σε προβληματίζει το γεγονός πως αυτός ο τόπος – και όλη η χώρα γενικότερα – εξαρτάται τόσο καθοριστικά από τον τόσο εύθραυστο – όπως αποδεικνύεται – τουρισμό. Και δε γίνεται να μη σε επηρεάζει ο αμήχανος και συγκρατημένος τρόπος με τον οποίο χαιρετάς αγαπημένους ανθρώπους που έχεις να τους δεις έναν ολόκληρο χρόνο

 

poster

 

Η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος μας καλεί το Σάββατο 1/8 στην πλατεία Νηρέα (Δωρίδος & Ναυτίλου, περιοχή Μαρίκες) σε μία Ημέρα Ενίσχυσης και Ευαισθητοποίησης για το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας.

Η διοργάνωση απευθύνεται σε παιδιά και ενήλικες και περιλαμβάνει:
 
  • 18:30-20:30Εργαστήριο Ζωγραφικής για παιδιά και γονείς (θα διδαχθούν τεχνικές ζωγραφικής σε μπλουζάκια με θέματα εμπνευσμένα από το ρέμα, ενώ για τους γονείς που δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν θα προσφερθεί καφές και θα υπάρχει ενημέρωση σχετικά με το πλούσιο οικοσύστημα του Μεγάλου Ρέματος και τον αγώνα για τη διάσωσή του) 
  • 21:00-23:00: Προβολή του ντοκιμαντέρ "ΣΤαγώνες"  της Νέλλης Ψαρρού (ένα ντοκιμαντέρ για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στη χώρα μας και τους αγώνες για την προστασία του νερού ως κοινό αγαθό)

Οι εκδηλώσεις γίνονται με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και την οικονομική ενίσχυση των δικαστικών αγώνων που βρίσκονται σε εξέλιξη για τη σωτηρία του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.(ελεύθερη συνεισφορά για την προβολή και για όσους θέλουν να πάρουν μπλουζάκια ζωγραφισμένα από τα παιδιά)

Θα τηρηθούν αποστάσεις και όλα τα προληπτικά μέτρα προφύλαξης κατά της διάδοσης του Covid-19
 
Βοηθήστε διαδίδοντας αυτό το μήνυμα και την εκδήλωση που δημιουργήθηκε στο facebook  
 
 
Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας
 
 

Aerialview

Ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας, στο πλάι των δημοτών του, οργανώνει διαμαρτυρία το απόγευμα της Κυριακής 12-07-2020 και ώρα 19:00 στο Πόρτο Ράφτη στο παλαιό Super Market «ΓΕΓΟΣ», κόντρα στη μεταφορά λυμάτων του παραλιακού μετώπου του Δήμου Σαρωνικού στην θάλασσα της Χαμολιάς.

Θυμίζουμε πως ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας, σε θέματα υποβάθμισης του περιβάλλοντος της περιοχής, φαίνεται πως έχει σταθερές θέσεις. Στάθηκε πλάι στους δημότες του όταν του ζητήθηκε από τον περιφερειάρχη Πατούλη, να εγκαταστήσει ΜΕΒΑ (τη μονάδα επεξεργασίας βιοαποβλήτων από τους γύρω δημους).

Σε αντίθεση με τον συμπαριστάμενο στους δημότες δήμαρχο, την ΜΕΒΑ, όπως και το ΚΕΛ στο Μέγα Ρέμα για τα λύματα από τις γύρω περιοχές, σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων και αλλα “αγαθά και αυταρχικά”, πρόθυμα δέχτηκαν τα υποπόδια της περιφέρειας, δηλαδή οι δήμαρχοι της Ραφήνας αλλά και της Νέας Μάκρης)

Οφείλουμε όλοι οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής να στηρίξουμε την προστασία του ποταμού Ερασίνου και της εκβολής του, δηλαδή της της Χαμολιάς, ενός από τους λίγους εναπομείναντες, ζωντανούς παραδείσους της περιοχής μας Το κάλεσμα του δήμου κυκλοφόρησε σε σχετικό δελτίο τύπου, το οποίο επισυνάπτουμε

Hamolia

bolos 2

Καύση σκουπιδιών στον Βόλο. H Lafarge και το καμίνι της σε δράση

Ένας κόσμος που αναπτύσσεται χρειάζεται μονάδες παραγωγής. Όταν δε το μοντέλο ανάπτυξης είναι το καπιταλιστικό, απαιτούνται μονάδες εντατικής παραγωγής. Εφόσον το χρήμα κινείται πια αενάως και με την ταχύτητα των ηλεκτρονικών συναλλαγών, πρέπει και η ταχύτητα παραγωγής των προϊόντων που η αξία τους εκπροσωπείται ως κλάσμα των παγκοσμίως διακινούμενων χρηματιστηριακών αξιών, να είναι περίπου αντίστοιχη. Έτσι η παραγωγή και διάθεση απαιτούν περισσότερους πόρους (πρώτες ύλες, γη, νερό και αέρα), περισσότερες μηχανές, εξυπνότερες άρα και περισσότερες μονάδες ελέγχου, περισσότερα καύσιμα, περισσότερα λιπάσματα, φάρμακα, βελτιωτικά, συσκευασίες και ένα σωρό άλλα προϊόντα. Αγαθά, πόροι και προϊόντα που ενσωματώνονται ως αξίες στην τελική αξία του εμπορεύματος και συντελούν στην ανάπτυξη του  καπιταλιστικού κύκλου παραγωγής.  

Δεν είναι όμως μόνο τα παραπάνω που μετέχουν στον κύκλο της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Μαζί με την υποχρεωτική αύξηση της παραγωγής στην καπιταλιστική οικονομία, έρχεται και η αύξηση των αποβλήτων. Προϊόντων δηλαδή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που μετά την παραγωγή και διάθεση τους, απλά έχουν μειωμένη αξία. Ο συνεπής καπιταλιστής το ξέρει αυτό και δεν αφήνει να του ξεφύγει η –μειωμένη έστω-  αξία.  Έτσι σήμερα παράγει κέρδη και από τα απόβλητα.

Τα εμπορεύματα του καπιταλισμού είναι προϊόντα (και εσχάτως φυσικά αγαθά τείνουν να εμπορευματοποιηθούν ως «προϊόντα» και στη χώρα μας) τα οποία έχουν έναν κύκλο ζωής.  Όσο διατηρούν την αξία τους ως διακινούμενα εμπορεύματα, οι αγορές  και τα σπίτια μας είναι οι χώροι στους οποίους αποθηκεύονται και διακινούνται. Όταν η αξία τους υποστεί μείωση και τα κατατάξει στα απόβλητα, ο δρόμος τους αλλάζει και είτε ανακυκλώνονται –τα λίγα που  διατηρούν μία χαμηλή αξία-  είτε επαναχρησιμοποιούνται –τα ελάχιστα που διατηρούν αξία χρήσης ή τους τη δίνει η ανάγκη) είτε ακολουθούν το δρόμο του αφανισμού (ταφή, πυρόλυση, καύση) αφού η γη δεν είναι απέραντη και η αξία της πρέπει να προστατευτεί. Έτσι, χώρες που διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα, πληρώνουν ελάχιστα σε άλλες χώρες (φτωχές ή φτωχότερες) για να υποδεχθούν τα συσσωρευμένα απόβλητα των πρώτων.