aioliko parko anemogennitries

 

Όποιος παρακολουθεί από κοντά τις συζητήσεις και τις αναλύσεις για τις πηγές ενέργειας, θα έχει διαπιστώσει το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται κάθε συζήτηση όταν φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο να πάρουμε θέση για το ποια πηγή ενέργειας θεωρούμε προτιμότερη.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η απολιγνιτοποίηση της Ελλάδας και η αντικατάσταση του λιγνίτη με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας εθεωρείτο η απόλυτη και αδιαμφισβήτητη προτεραιότητα. Όποιος έχει δει – ακόμη και από μακριά – τις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη και την Πτολεμαΐδα, αντιλαμβάνεται το τεράστιο τίμημα που καταβάλλουν οι κάτοικοι των περιοχών αυτών αναγκαζόμενοι να αποδεχθούν τη δραματική υποβάθμιση του τόπου τους προκειμένου να ηλεκτροδοτείται όλη η χώρα· ένα τίμημα που εξαγοράζεται με τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται σε αυτές τις περιοχές.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούσαν χωρίς αμφισβήτηση τη μεγάλη ελπίδα για μια φιλική προς το περιβάλλον λύση. Όμως, φαίνεται πως υποτιμήθηκαν από τους οπαδούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δύο παράγοντες.

Ο πρώτος παράγοντας είναι αντικειμενικός και έχει να κάνει με τον τρόπο παραγωγής ρεύματος από τις ανεμογεννήτριες (μιλάμε για τις ανεμογεννήτριες γιατί αυτές βασικά μας απασχολούν στην Ελλάδα). Οι ανεμογεννήτριες πολύ απλά δίνουν ρεύμα μόνο όταν φυσάει. Από την άλλη, όταν φυσάει πολύ, δεν υπάρχει προς το παρόν τρόπος να αποθηκευθεί - τουλαχιστον σε μεγάλη κλίμακα - η πλεονάζουσα ενέργεια, η οποία μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στο σύστημα διανομής της ενέργειας. Έχουμε πρόβλημα λοιπόν και όταν δεν φυσάει και όταν φυσάει πολύ. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ένα σύστημα από ανεμογεννήτριες χρειάζεται δίπλα του πάντα σε επιφυλακή και ένα σύστημα σταθερής ροής ενέργειας, που θα καίει δηλαδή λιγνίτη ή πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, το οποίο θα εξισορροπεί τον ασταθή ρυθμό παραγωγής ενέργειας από τις ανεμογεννήτριες

Είναι χαρακτηριστικό πως στη Γερμανία, παρά το δηλωμένο σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης και τις οδηγίες της ΕΕ για τον τερματισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με άνθρακα, εγκαινιάστηκε ένα νέο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο λιγνίτη και ξεκίνησε την λειτουργία του στις 30 Μαΐου του τρέχοντος έτους. Ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος των 1.100 MW, βρίσκεται στην περιοχή της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, και η έναρξη της λειτουργίας του αποδεικνύει πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο νομίζαμε σε σχέση με την απεξάρτησή μας από τον άνθρακα

 

 Hell angels res

 

Οι «παγκόσμιες μέρες» που καθιερώνει ασταμάτητα ο ΟΗΕ από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μοιάζουν με εξορκισμό των τύψεων που γεμίζουν τη συνείδηση της ανθρωπότητας (ή του μέρους της που διαθέτει συνείδηση). Μοιάζουν και με μικρές επαναλαμβανόμενες τελετουργικές εμβαπτίσεις, των όσων επιδιώκουν να αποτινάξουν μέρος τουλάχιστον, των ανοσιουργιών που διαπράττουν, εναντίον του κεντρικού θέματος κάθε παγκόσμιας μέρας. Για παράδειγμα: Η Διεθνής Ημέρα για την Εκπαίδευση είναι η  24η Ιανουαρίου κάθε έτους, όπως όρισε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Η αναφορά και η θέσπιση της παγκόσμιας μέρας εκπαίδευσης αποσκοπεί  στην ανάδειξη της συμβολής της εκπαίδευσης στην ειρήνη και την ανάπτυξη.

Αυτή τη μέρα, η UNESCO καλεί τις κυβερνήσεις των μελών της και όλους τους εταίρους της να θέσουν την ποιοτική εκπαίδευση ως κύρια προτεραιότητα παγκοσμίως. Και η παγκόσμια μέρα κλείνει με τις ετήσια επαναλαμβανόμενες δηλώσεις αυτών  (Κεραμέως, Μακρή, και λοιπά λουλούδια) που τον προϋπολογισμό για τη δημόσια δωρεάν παιδεία ή την Παιδεία γενικότερα, τον έχουν καταστήσει από ανέκδοτο έως μυθικό πλάσμα. Βέβαια μπορούν να απαντήσουν (και το κάνουν) πως προωθούν την εκπαίδευση (καμία αναφορά στο ζητούμενο της Παιδείας). Προωθούν την εκπαίδευση, αποδεδειγμένα, αλλά μόνο και σταθερά την ιδιωτική, που κάνει και τζίρο.

Αυτοί οι τύποι λοιπόν, συμμετέχουν ανερυθρίαστα στην παγκόσμια μέρα της εκπαίδευσης. Αυτό ήταν ένα μικρό παράδειγμα. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τη 15η Μαρτίου, την ημέρα του καταναλωτή, που την εορτάζουν καταναλωτές και μαζί τραπεζίτες, εμπορικά τραστ και όσοι γενικά έχουν μία σχέση BDSM εις βάρος του καταναλωτή πάντα.

Η πιο θλιβερή ημέρα

Η μέρα που πνίγει στη θλίψη  τον πλανήτη δεν είναι η παγκόσμια μέρα θλίψης ή δακρύων, αλλά η 5η Ιουνίου, η παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος.  Είναι μία μέρα δίχως περιεχόμενο. Είναι η κατεξοχήν ημέρα, η αφιερωμένη στις τύψεις μία ανθρωπότητας, που δεν σταματάει να επελαύνει κατά του φυσικού (και όχι μόνο) περιβάλλοντος. Είναι η μέρα που οι αθώοι θα κατέβουν με ένα τύμπανο να το χτυπήσουν φωνάζοντας συνθήματα και οι ένοχοι θα «τιμούν» την ημέρα με κούφια λόγια. Σαν τα λόγια μίας κουβέντας με θέμα το σε εξέλιξη γεύμα. Μία κουβέντα που κάνουν οι συνδαιτημόνες, πριν κάτσουν στο τραπέζι που θα κατασπαράξουν το θύμα τους. Αυτό που οι συνδαιτημόνες το αποκαλούν «γεύμα»

 

Dasamari labels

Μετά τις καταγγελίες μας και την επιστολή [βλ. 1/5/2021 και 23/5/2021] που στείλαμε σε φορείς Πολιτικής Προστασίας σχετικά με την διοικητική ευθύνη του Δήμου για την αντιπυρική προστασία της δασικής έκτασης Δασαμάρι, η γραφειοκρατική αδιαφορία και αβελτηρία των φορέων Πολιτικής Προστασίας μας αναγκάζει να επανέλθουμε στο ζήτημα με δεύτερη επιστολή.

 

Loading...

 

Την επιστολή συνόδευαν τα ακόλουθα 4 συνημμένα

 

FrontPage

 

Το πιο δύσκολο πράγμα για κάποιον ο οποίος πολιτεύεται, σε μικρή η μεγαλύτερη κλίμακα, είναι το ότι αισθάνεται την υποχρέωση να βρίσκεται πάντα στην επικαιρότητα. Μπορεί όχι ο ίδιος, αλλά μία φράση του, μία δράση του. Καλή ή κακή, δεν έχει σημασία.

«Any publicity is good publicity» (κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα), λένε οι στοχαστές αλλά και οι διαφημιστές της Αγγλοσαξονικής σχολής. Ακόμα και εκείνοι που δεν ακολουθούν την κλασική της βάση, αλλά βρίσκονται στην πρωτοπορία της διαφήμισης, όπως οι Αμερικάνοι. Μας είναι οικείες οι εικόνες πολιτικών όλων των βαθμίδων αναγνώρισης ή αποστροφής, να κάνουν δηλώσεις, ειδικά μετά από οδυνηρά συμβάντα. Σαν τον Μητσοτάκη, ο οποίος μετά τις πυρκαγιές στα Γεράνεια, θυμήθηκε να μιλήσει για σχέδια της πολιτικής προστασίας ενόψει θέρους (!!!). Αμέσως μετά την καταστροφή 52.000 στρεμμάτων μοναδικού δάσους και 19.000 στρεμμάτων, δασικών και άλλων εκτάσεων, μήπως εκμεταλλευτεί και πάλι την κοντή μνήμη του ελληνικού λαού. Δεν έχει σημασία (για τον Μητσοτάκη, τον Χαρδαλιά ή όλους τους άλλους του θιάσου) το ότι καταστράφηκαν σε μία και μόνο πυρκαγιά, 71.000 στρέμματα Αττικής γης. Σημασία έχει να αναδειχθεί ως ο «πρωθυπουργός του νοιάζομαι». Ακόμα και κατόπιν «εορτής», όπως όλοι αυτοί που συνήθως δεν νοιάζονται για τίποτα, παρά μόνο για την εικόνα τους.

Το ίδιο και στον μικρόκοσμο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Διαβάζουμε «αυτοδιαφημιστική» ανάρτηση αντιδημάρχου καμένης περιοχής, σε τοπικό μέσο.  Εκφράζει ο αντιδήμαρχος Βασιλόπουλος  τη «λύπη» του, για την αναποτελεσματικότητα της Πολιτείας στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Από την άλλη, ως αντιδήμαρχος (που θεωρεί εαυτόν εκτός του σχήματος «Πολιτεία»), στηρίζει έναν δήμαρχο που με δηλώσεις του αποποιείται την ευθύνη που έχει για την προστασία των δασικών εκτάσεων εντός των ορίων αρμοδιότητας του. Και πως το κάνει; Αερολογώντας και αμφισβητώντας τα εδώ και δεκαετίες, υφιστάμενα όρια διοικητικής ευθύνης. Τα όρια που δέχονται ακόμα και οι όμοροι δήμοι. Αντί λοιπόν ο «λυπημένος» αντιδήμαρχος, να προωθήσει την προστασία των δασικών εκτάσεων, μέσα στο σύστημα διοίκησης του δήμου  και να τιμήσει την ευθύνη που και ο ίδιος έχει, μένει άφωνος πίσω από έναν δήμαρχο, που απλά θέλει να αποφύγει τα …τρεχάματα.

 

 

politikhprostasia

 

Στις 23 Μαρτίου ολοκληρώθηκε η σύσκεψη στο κτίριο Φάρος της Πολιτικής Προστασίας που πραγματοποιήθηκε υπό τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκο Χαρδαλιά, για την προετοιμασία του μηχανισμού ενόψει της αντιπυρικής περιόδου που ξεκινά την 1η Μαΐου

Με το πέρας της σύσκεψης, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δήλωσε: «Πραγματοποιήσαμε μια υπηρεσιακή́ σύσκεψη, προκειμένου να προετοιμάσουμε τη νέα αντιπυρική περίοδο, η οποία αρχίζει σε λίγες μέρες. Βασική μας προτεραιότητα είναι η πρόληψη. Ελήφθησαν συγκεκριμένες αποφάσεις για οδηγίες προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και για ενέργειες της Πολιτικής Προστασίας, προκειμένου να καθαριστούν τα περιαστικά δάση, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουμε τους κινδύνους που υπάρχουν κυρίως στην Αττική και σε κάποιες άλλες περιοχές που γειτνιάζουν με δασικές εκτάσεις»

Από πλευράς του, ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκος Χαρδαλιάς, σημείωσε: «Δουλεύουμε νυχθημερόν, ετοιμαζόμαστε για τη νέα αντιπυρική περίοδο. Η Πολιτική Προστασία, εκτός όλων των άλλων αρμοδιοτήτων που σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία έχει αναλάβει, δεν υπολείπεται σε διαδικασίες που αφορούν στην αντιπυρική περίοδο. Όπως πολύ σωστά είπε και ο κ. Υπουργός, εισάγουμε νέα επιχειρησιακά δεδομένα, ενισχύουμε τον εναέριο στόλο μας, ενισχύουμε τις επίγειες δυνάμεις μας με τους 2.500 εποχικούς Πυροσβέστες, οι οποίοι έχουν ήδη την εμπειρία της περσινής χρονιάς, με τα 80 νέα εποχικά κλιμάκια, για τα οποία αξιολογήσαμε τη συμβολή τους πέρυσι και θα αποτελέσουν τη βάση του σχεδιασμού μας και φέτος.

Σε γενικές γραμμές βρισκόμαστε σε πολύ καλό σημείο. Μένει τις επόμενες μέρες να συνεχίσουμε σε συνεργασία και με τους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα συναρμόδια Υπουργεία, ώστε να προετοιμαστούμε καλύτερα και να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στο κομμάτι της πρόληψης για να μπορέσουμε, στις περιοχές που έχουν «βγάλει» φωτιές στο παρελθόν, να είμαστε σίγουροι ότι έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες από τους εμπλεκόμενους φορείς.

Σε κάθε περίπτωση, η Πολιτική Προστασία είναι εδώ, η Πυροσβεστική είναι εδώ, η προσπάθεια που γίνεται είναι συνολική. Και το αποτέλεσμα, θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι αυτό που πρέπει για τη διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας, καθώς και του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας»

Αυτά. Τα πρώτα δείγματα είναι ορατά από απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων

LogoKPAMR

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 25/4/21

ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΕΜΑ ΡΑΦΗΝΑΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Την Πέμπτη 22/4 πραγματοποιήθηκε η διαδικτυακή εκδήλωση που διοργάνωσε η Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας  με θέμα: «Ρέμα Ραφήνας SOS: Διευθέτηση που απειλεί τη ζωή, την ιστορία και το μέλλον μας;»

Το πάνελ 9 ομιλητών, αποτελούμενο από τους

    1. Ηλίας Ταρναράς, μελετητής Υδραυλικών Έργωn
    2. Κωνσταντίνος Λουπασάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΜΠ
    3. Νίκος Σίμος, Δασολόγος ΑΠΘ
    4. Jason Vogel, Καθηγητής Πανεπιστημίου Οκλαχόμα
    5. Θεμιστοκλής Λαζαρής , φοιτητής, τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας ΕΚΠΑ
    6. Κωνσταντίνος Βουβαλίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΑΠΘ
    7. Ευάγγελος Νικολόπουλος, διδάκτωρ αρχαιολογίας, Εφορία Αρχαιοτήτων Αν.Αττικής
    8. Σπύρος Σκαρέας, γεωπόνος, φωτογράφος Άγριας Φύσης
    9. Εμμανουέλα Τερζοπούλου, Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

έδωσε μια σφαιρική εικόνα για τα παράδοξα του «αντιπλημμυρικού» έργου που προγραμματίζεται από το Υπουργείο Υποδομών,  για το φυσικό και ιστορικό πλούτο του ρέματος  που πρόκειται να χαθεί σε περίπτωση υλοποίησης του έργου, για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και τον αγώνα που δίνεται από τοπικούς φορείς,  περιβαλλοντικούς φορείς και κατοίκους για τη διάσωσή του.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο https://fb.watch/53NoZ0ITel/

Εν όψει της δεύτερης προσφυγής φορέων και κατοίκων στο ΣτΕ στις 14/6 κατά της οριοθέτησης του ρέματος,  που αποτελεί προϋπόθεση  για την υλοποίηση του έργου μετατροπής  17 χιλιομέτρων φυσικού ρέματος σε  τεχνητό  αγωγό ομβρίων υδάτων, αλλά και όλων των κινήσεων που γίνονται  προκειμένου να αποτραπεί αυτό το εγκληματικό έργο…

cover2

 

Δελτίο Τύπου, 6/2/2021

 «ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ» ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ…

 

Παρά τις συχνότατες πλημμύρες που βιώνουμε τα τελευταία 3 χρόνια με ανυπολόγιστο κόστος σε περιουσίες και ανθρώπινες ζωές, οι οποίες οφείλονται στο συνδυασμό ραγδαίων  βροχοπτώσεων μαζί με τη συστηματική πολιτική  κακοποίησης και εξαφάνισης ρεμάτων, το ΣτΕ με  την απόφαση 2145/20 δίνει το τελειωτικό  χτύπημα στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, σε ένα από τα μεγαλύτερα ρέματα της Αττικής!

Η διευθέτηση του ρέματος Ραφήνας  που κρίθηκε νόμιμη και Συνταγματική από το ΣτΕ:

  • Αυξάνει τον κίνδυνο για καταστροφικές πλημμύρες, ειδικά μέσα στην επόμενη 10 ετία
  • Νομιμοποιεί καταπατήσεις και αυθαίρετα που δημιουργούν στενώσεις στην κοίτη, τα οποία μάλιστα εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο
  • Καταστρέφει ένα από τα τελευταία πολύτιμα οικοσυστήματα της Αττικής

Εναλλακτικές λύσεις βελτίωσης της αντιπλημμυρικής λειτουργίας  του ρέματος με παράλληλη διατήρηση της φυσικής του κοίτης δεν εξετάστηκαν ποτέ.