Purple Prevailed

Το χρώμα της ντροπής, το μωβ χρώμα του αποσπασμένου δάσους δεσπόζει πια στην κάποτε "Πιτυούσα" Αττική

Στην παλέτα των χρωμάτων της απεικόνισης της Αττικής, το πράσινο έχει αποχωρήσει, δίνοντας τη θέση του στο πένθιμο αλλά ευρωφόρο για τους θρασείς εμπόρους του μέλλοντος και της ζωής, μωβ.

Πράγματι, παρατηρώντας τον ορθοφωτοχάρτη της Αττικής με την δασική πληροφορία, οι περιοχές που εξαιρέθηκαν «προσωρινά» (αλλά ουδέν μονιμότερο του προσωρινού) από τη δασική ανάρτηση, καταλαμβάνουν εντυπωσιακά μεγάλη έκταση. Τα «ιώδη περιγράμματα» έγιναν θηλιές και προκαλούν αργή, βασανιστική ασφυξία σε έναν τόπο που κάποτε, άλλοι κάτοικοι του που τον σέβονταν, τον δόξασαν. Αυτό που η Φύση ενέταξε στην αγκαλιά της, ως δάσος ή δασική εν γένει έκταση, ο άνθρωπος, με τη δύναμη της φωτιάς και του νόμου το απέσπασε, το κατακρεούργησε και το έκανε «δομημένο», που πάει να πει νεκρό. Ακίνητο και πεθαμένο.

 Η άσχημη σημερινή εικόνα της Αττικής έχει ρίζες. Εδώ θα κάνουμε μία αναζήτηση των ριζών αυτών, καθώς επίσης θα δούμε τις πηγές των φόβων που εκφράζουμε κάθε καλοκαίρι, όταν βλέπουμε νεκρή βιομάζα να μαζεύεται στα εναπομείναντα δάση και στις τελευταίες δασικές εκτάσεις του της Αττικής. Τώρα δεν είναι το δάσος που κινδυνεύει να καεί. Τώρα είναι οι άνθρωποι, που αντικατέστησαν το δάσος και που διατρέχουν τον κίνδυνο.

Πεντέλη 1995. Ένα μακάβριο ιστορικό

Από τις πλέον καταστροφικές φωτιές που κατέκαψαν την Αττική ήταν αυτές του Ιουλίου του 1995. Οι φλόγες ξεκίνησαν από χωράφι κοντά στον Αγιο Πέτρο. Και φυσικά την ημέρα που ξεκίνησε η πυρκαγιά, στην περιοχή έπνεαν εντονότατοι άνεμοι.

Πικέρμι, Παλλήνη, Ντράφι, Ανθούσα και Πεντέλη παραδόθηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες.

calvino

 

Οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ διαγωνίστηκαν χθες, Τρίτη 16 Ιουνίου, στο μάθημα των Νέων Ελληνικών. Στο δεύτερο μέρος της εξέτασης, στο κομμάτι του λογοτεχνικού κειμένου, οι υποψήφιοι κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις πάνω σε απόσπασμα που προέρχεται από τη 13η ιστορία του μυθιστορήματος του Ίταλο Καλβίνο "Μαρκοβάλντο ή Οι εποχές στην πόλη" με τίτλο: "Πού είναι πιο γαλάζιος ο ποταμός".

Ας διαβάσουμε, όμως, το όμορφο κείμενο και ας προβληματιστούμε για όλα αυτά που αφήνουμε με την απάθεια και την αδιαφορία μας να χάνονται και να καταστρέφονται από αναίσχυντους και επιτήδειους μπροστά στα μάτια μας

 

[...] «Όλες μου οι προσπάθειες θα πρέπει ν’ αποσκοπούν», ορκίστηκε στον εαυτό του, «στο να προσφέρω στην οικογένειά μου τροφές που δεν έχουν περάσει από τα επίβουλα χέρια των κερδοσκόπων». Το πρωί που πήγαινε στη δουλειά του συναντούσε μερικές φορές ανθρώπους με πετονιές και λαστιχένιες μπότες να κατευθύνονται στο ποτάμι. «Αυτός είναι ο τρόπος», είπε ο Μαρκοβάλντο. Εκεί στην πόλη, όμως, το ποτάμι μάζευε σκουπίδια, αποχετεύσεις και υπονόμους, και του προξενούσε βαθιά αποστροφή. «Πρέπει να βρω ένα μέρος», είπε, «όπου το νερό θα είναι αληθινό νερό και τα ψάρια αληθινά ψάρια. Εκεί θα ρίξω την πετονιά μου».

 

12 DSCN3507resΔιώνη Πεντέλης. Ιούνιος 2020.  Ο παρόδιος καθαρισμός  είναι καθοριστικός  παράγοντας για την αποτροπή της μετάδοσης της πυρκαγιάς

Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα «κανονικό» καλοκαίρι. Η πανδημία του CoVID-19 αποτελεί σίγουρα τον πιο καθοριστικό παράγοντα της νέας μας καθημερινότητας, χειμερινής ή καλοκαιρινής. Δεν κάνουμε αναφορά σε Άνοιξη και Φθινόπωρο, αφού η διαδοχή των εποχών, αυτή η κλιματολογική «ταλάντωση» έχει αλλάξει εδώ και αρκετό καιρό και σίγουρα όχι από μόνη της. Αν ο άνθρωπος δεν είναι τόσο δυνατός (ακόμη;) ώστε να αλλάξει το κλίμα, ωστόσο είναι ικανότατος στο να επιταχύνει την όλη διαδικασία. Μέρος της επιταχυμένης πια διαδικασίας αποτελεί ο ουσιαστικό αφανισμός των δύο μεταβατικών εποχών και η κατίσχυση των δύο ακραίων.

Μελετώντας το κλιματολογικό δελτίο για τον μήνα Απρίλιο του 2020, όπως είναι δημοσιευμένο στη σελίδα της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, βλέπουμε πως οι βροχές ήταν αυξημένες. Όχι όμως παντού, αλλά σε μία παράδοξη αντίστιξη ήταν πολύ αυξημένες στον βορρά, όπως αρκετά μειωμένες ήταν στον νότο της χώρας. Στην Αττική οι βροχές ήταν επίσης αυξημένες, τόσο σε ύψη (χιλιοστά βροχής) όσο και σε συχνότητα βροχοπτώσεων. Στην κεντρική περιοχή της βλαστικής περιόδου, ένας από τους κρίσιμους παράγοντες για την εξέλιξη της, ήταν αυξημένος. Έτσι, η φυσική και άφθονη άρδευση οδήγησε σε έντονη βλαστική δραστηριότητα, φαινόμενο που εύκολα διαπίστωσε ο κάτοικος της περιοχής, βλέποντας τον τόπο  να χορταριάζει με γοργούς και εντατικούς ρυθμούς.

Από τα δεδομένα του μήνα Μαίου και από τις υψηλές επικρατούσες θερμοκρασίες, μέχρι τα ακρότατα (41οC) του δεύτερου δεκαημέρου του, τεκμηριώνεται η ασφυκτική ένταση αύξησης της βλάστησης που εκπτύχθηκε από τις βροχές του Απριλίου. Παράλληλα με τις αυξημένες θερμοκρασίες του Απριλίου, είχαμε και βροχές που ενίσχυσαν περαιτέρω την ανάπτυξη της βλάστησης, πάλι σύμφωνα με το αντίστοιχο κλιματολογικό δελτίο.

Trigono fotias

1 32 thumb large

Οι πυρκαγιές στην Αττική τα τελευταία σχεδόν 35 χρόνια (πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, σχεδόν κάθε καλοκαίρι, με τραγικό τρόπο στην Ανατολική Αττική, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της καίγεται από το 1981. Καίγεται 40 χρόνια σχεδόν.

Τα μέτωπα πάντα εμφανίζονται στις ίδιες ή σε κοντινές περιοχές. Κοινό στοιχείο, κοινός τόπος που συνδέει τις περιοχές αυτές, δεν είναι το οικολογικό ή το φυσιογραφικό τους προφίλ, αλλά η αξία γης, πράγμα που φωτογραφίζει την κύρια αιτία ανάφλεξης της περιοχής.

 

DomisiAttiki

Χάρτης της δόμησης στις πρώην δασικές εκτάσεις και τα δάση. Περιλαμβάνονται και πρώην γεωργικές εκτάσεις (πηγή ό.π.)

 

Οι αεροφωτογραφίες της περιοχής από το 1945 μέχρι σήμερα, σε πληθώρα επιστημονικών μελετών και η περαιτέρω ανάλυσή τους δείχνουν πως τα σημεία απ' όπου ξεκίνησαν οι περισσότερες πυρκαγιές και η οικοδομική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Αττικής ειδικότερα, αλλά και της Αττικής εν γένει, έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους. Στο απαίσιο αυτό πλέγμα, καθοριστικότατος παράγοντας είναι η ύπαρξη οικοδομικών συνεταιρισμών (πανταχού παρών και ο Αυτόνομος Οικοδομικός Οργανισμός Αξιωματικών) ή άλλων απλών και δίχως άμεση κρατική κάλυψη, διακατόχων γης στην περιοχή.

 

ippo03

 

Η περίπτωση της Ιπποκράτειου Πολιτείας αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις καταπάτησης και δόμησης μιας ξεκάθαρα δασικής έκτασης. Μόνο η Αττική αριθμεί δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις οικισμών που χτίστηκαν μέσα στο δάσος μέσω ενός καλά οργανωμένου σχεδίου που οργανώθηκε εδώ και πολλές δεκαετίες από επιτήδειους με διασυνδέσεις που έφταναν μέχρι τις ανώτερες θέσεις της πολιτικής ιεραρχίας. Βουτζάς, Καλλιτεχνούπολη, Ντράφι, Διώνη, Ιπποκράτειος Πολιτεία και άλλες πολλές που το άρθρο δεν μπορεί να τις χωρέσει όλες, είναι μερικές μόνο από τις περιπτώσεις όπου οι ανερχόμενες κοινωνικές τάξεις αποφάσισαν να κάνουν πράξη τα μικροαστικά τους όνειρα και να φτιάξουν βίλες και ψεύτικες πόλεις μέσα σε δάση σε βάρος των ζωογόνων πνευμόνων της πολύπαθης Αττικής Γης

Το σχέδιο ήταν απλό και ξεκινούσε με τη σύσταση ενός «οικοδομικού συνεταιρισμού» (ειδικά τη δεκαετία του’60 οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί ξεπήδησαν κατά εκατοντάδες). Με τη σύστασή τους, οι συνεταιρισμοί άρχιζαν να πουλάνε στα εγγραφόμενα «μέλη», δασικές εκτάσεις που είχαν ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς και δεν ήταν στο σχέδιο πόλης με βάση κάποια «προσύμφωνα πωλήσεως ακινήτου». Στη συνέχεια, οι συνεταιρισμοί έριχναν κλήρο στα οικόπεδα, τα μοίραζαν στα μέλη τους με ανεπίσημη ρυμοτομική μελέτη και άρχιζαν να χτίζουν. Μετά τα πρώτα χτισίματα, άρχιζαν οι πιέσεις προς τους πολιτικούς για νομιμοποιήσεις και για «επίλυση του κοινωνικού προβλήματος», που είχε προκύψει. Το έγκλημα πλέον είχε ολοκληρωθεί, το μέλος όμως του συνεταιρισμού είχε πλέον μια βίλα μέσα στο δάσος και μπορούσε πλέον από καλύτερη θέση να συνεχίσει να διεκδικεί και άλλα, όπως κατασκευή πλατειών, σχολείων, παιδικών χαρών, μεγάλων δρόμων και ό,τι άλλο διαθέτει μια πόλη. Μια πόλη μέσα σε δάσος που όλο και λιγότερο θα θύμιζε δάσος με τον καιρό.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στην Ιπποκράτεια Πολιτεία προκειμένου να παρακολουθήσουμε με λεπτομέρεια το χρονικό της δημιουργίας της.

EnvironDay

 

 Το μέτωπο για την κατάργηση των αντι-περιβαλλοντικών νόμων της κυβέρνησης εξαπλώνεται!
Περιβαλλοντικά κινήματα και συλλογικότητες απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα ενώνουν τη φωνή τους!


Θα υπερασπιστούμε τα ρέματα, τα βουνά, τις θάλασσές μας!


Είμαστε στο πλάι των τοπικών κοινωνιών που αγωνίζονται να σώσουν τους τόπους τους!

 

F1.large

 

Η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", η εφημερίδα του αστικού κράτους και ναυαρχίδα της εξουσίας,  σταθερός  φορέας συντηρητικών απόψεων και δεξιών πεποιθήσεων, από τον Γούναρη και τον Τσαλδάρη, στον Καραμανλή της ΕΡΕ, έως σήμερα που είναι προπαγανδιστικό όχημα του petit Koulis (βλ. Liberation), όταν δημοσιεύει άρθρα γνώμης «εσωτερικής παραγωγής» είναι πραγματικά απαράδεκτη και ακατάλληλη για ανάγνωση. Τουλάχιστον από σοβαρούς και απροκατάληπτους αναγνώστες. Οι έρευνες της όμως σε θέματα περιβάλλοντος, όπως και οι συνεργασίες και αναδημοσιεύσεις που κάνει, την καθιστούν μοναδική.

Εδώ αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την εφημερίδα, αναδημοσίευση από το Proceedings of the National Academy of Sciences και το Associated Press (βλ. εδώ) που αποδεικνύει σαφώς πως η πανδημία COVID-19 αποτελεί ξεκάθαρο παράδειγμα των κινδύνων που εγκυμονεί η αδιάκοπη καταστροφή του περιβάλλοντος. «Το εμβόλιο για τον κορωνοϊό ήταν η ίδια η φύση. Η πανδημία αποδεικνύει πόσο έχουμε κακοποιήσει το φυσικό περιβάλλον», λέει, μιλώντας στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο Χεράρντο Σεμπάλος του επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Η συνέχεια στο άρθρο και ο έχων ώτα ακουέτω. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει όλη αυτή η καταστροφή που οι άνθρωποι βαφτίζουμε «ανάπτυξη» και πως σύντομα θα κληθούμε να αποπληρώσουμε το δάνειο από το μέλλον με τη ζωή. Τη δική μας ή των παιδιών μας, αν δεν αλλάξουμε πια τροπάριο.

Χατζηδάκη και λοιποί βλαχοδήμαρχοι, καταστροφείς του περιβάλλοντος και του μέλλοντος.  το ακούτε; 

 

Η κρίση εξαφάνισης των ειδών επιταχύνεται (pnas.org. AP, kathimerini.gr, dasarxeio.com)

Προς την έκτη μεγάλη εξαφάνιση των ειδών στην ιστορία της Γης οδεύει ταχέως ο πλανήτης μας, με τον άνθρωπο να καταστρέφει συστηματικά τη φύση, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη η οποία εξέτασε την εξαφάνιση σπονδυλωτών ειδών. Η περιβαλλοντική αυτή κρίση αποτελεί υπαρξιακή απειλή όχι μόνο για χιλιάδες είδη ζώων και φυτών, αλλά και για τον ίδιο τον ανθρώπινο πολιτισμό, όπως αναφέρει η αμερικανική ειδησεογραφική ιστοσελίδα HuffPost.