facebook censorship2

Με αφορμή την πρόσφατη έξαρση των περιπτώσεων λογοκρισίας, σε όλο το φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής με όλα τα μέσα, είπαμε να ασχοληθούμε με μία ειδική περίπτωση που έμοιαζε να «δίνει φωνή» στους πάντες, αλλά τελικά αποδεικνύεται  πως υπάρχει, απλά για να ελέγχει το τι λέει αυτή η «φωνή των πάντων». Είναι το facebook, το οποίο αποδεδειγμένα πια, κρατάει το σκήπτρο του μεγαλύτερου παγκόσμιου λογοκριτή.

Παρακολουθούμε ένα «μέσο κοινωνικής δικτύωσης -ΜΚΔ» το οποίο ξεκίνησε προσφέροντας μεγαλύτερη διαδραστικότητα στους χρήστες του ανά τον κόσμο, να καταπατά κάθε δικαίωμα έκφρασης τους με πρόσχημα και πρόφαση πάντα κάποιους ασαφέστατους και με ελαστικότητα στην ερμηνεία τους «όρους της κοινότητας» . Είναι μία εύκολη λύση η επίκληση της «μη τήρησης των όρων ΤΟΥΣ»

20210520 Logokrisia underline

Και μπορεί ο κάθε λογικός άνθρωπος να δεχτεί πως δεν ήρθε το Facebook να εγγράψει κάποιον, με το ζόρι στην «κοινότητα» του και εφόσον κάποιος έχει ενταχθεί σε αυτήν, αποδεχόμενος τους όρους του, τότε το FB απλά εφαρμόζει την τήρηση των κανόνων, τους οποίους προηγουμένως όλοι έχουν αποδεχτεί.

Και εδώ είναι το πιο μαύρο σημείο τους

Η φιλοναζιστική προπαγάνδα για παράδειγμα, περνάει εύκολα μέσα στις σελίδες του facebook, όπως έχει αποδειχθεί από περιπτώσεις που έφτασαν στο ακροατήριο δικαστηρίων (όχι φυσικά στην Ελλάδα) και οι σχετικές αποφάσεις διέκοψαν την προπαγάνδα που το ίδιο το «Μέσο» είχε επιτρέψει να περάσει.

Το Facebook (αλλά και το σύνολο των ΜΚΔ που φιλοξενούν προφίλ, σελίδες ή ομάδες με πολιτική τοποθέτηση και έκφραση) φαίνεται πως έχουν επιλέξει στρατόπεδο και το δηλώνουν με το έργο τους. Ενώ στην αρχή φαινόταν πως έχουν επιλέξει το απολιτίκ, ελαφρό και κυρίως αδιάφορο προς την κοινωνία στρατόπεδο, τελευταία μας δείχνουν πιο καθαρά πως έχουν επιλέξει αντικοινωνικές θέσεις, τις οποίες και προβάλλουν έμμεσα, θέτοντας τις δημοκρατικές και ελεύθερες τοποθετήσεις εκτός «όρων της κοινότητας τους»

Είναι η δύναμη που απέκτησαν τα «μέσα» αυτά. Δύναμη που τους επιτρέπει να λειτουργούν ως ελεγκτές της διατυπωμένης μέσα στις πλατφόρμες τους, γνώμης του καθενός μας. Την δύναμη δεν την απέκτησαν μόνα τους. Εμείς τους τη δώσαμε πατώντας την «αποδοχή» των όρων τους, προκειμένου να μας δεχτούν στην «κοινότητα» τους και να κάνουμε με επιπόλαιο τρόπο, δεκτούς τους όρους που αυτοί θέτουν και πάντα τροποποιούν ή ερμηνεύουν κατά το δοκούν..

 

gada01

 

«Έδειξα την ταυτότητά µου, σε δευτερόλεπτα έφτασε δίπλα µου ένα αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες και ενώ ήταν εν κινήσει, µε πέταξαν στο καπό. Με έδεσαν πισθάγκωνα µε χειροπέδες, µου φόρεσαν κουκούλα και µε έβαλαν στο αυτοκίνητο µε μπουνιές και κλοτσιές. Μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήξερα αν έχω να κάνω µε αστυνομικούς ή µε μαφιόζους. Απ’ ό,τι αποδείχθηκε, ίσως ήταν καλύτερο να έχω να κάνω µε μαφιόζους. Μέσα από την κουκούλα μπορούσα να διακρίνω αμυδρά, αλλά µε χτυπούσαν όποτε σήκωνα το κεφάλι

… Συνέχιζα να είμαι δεμένος πισθάγκωνα και να φοράω κουκούλα, σαν αιχμάλωτος πολέμου. Από το γραφείο αυτό δεν ξέρω πόσοι πέρασαν, μάλλον όλη η αστυνομική δύναμη ανεβοκατέβαινε για να με δέρνει. Άλλοι με χτυπούσαν χωρίς να μιλάνε, άλλοι με έβριζαν, μου ζητούσαν επανειλημμένα να πω ποιας ομάδας είμαι οπαδός. Τους εξηγούσα ότι δεν είμαι ούτε οπαδός ούτε χούλιγκαν και πήρα την απάντηση: “Στ’ αρχίδια μας, θα πεις μια ομάδα”. Κάποια στιγμή έσβησαν τα φώτα και τότε το μόνο φως που μπορούσα να διακρίνω ήταν όταν ανοιγόκλεινε η πόρτα για να μπει κάποιος να με χτυπήσει. Για ένα πεντάλεπτο με άφησαν να πάρω ανάσα. Τότε κοπανάγανε τα θρανία και άκουγα ήχους εργαλείων και φερμουάρ και να με ρωτάνε “είσαι έτοιμος;”. Απαντούσα αρνητικά, ήταν σαν περιβάλλον εικονικής εκτέλεσης. Ένας κοπάνησε με βία το πρόσωπό μου στο θρανίο».

Αυτά δηλώνει επώνυμα στην Εφημερίδα των Συντακτών  ο Άρης Παπαζαχαρουδάκης, για όσα βίωσε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής μία μέρα μετά τα επεισόδια στη Νέα Σμύρνη

Ένας άλλος, δεκαεννιάχρονος αυτή τη φορά, καταθέτει πάλι στην ΕΦΣΥΝ :

«Λίγα λεπτά πριν από τη σύλληψή μου, μηχανή της ομάδας ΔΡΑΣΗ έπεσε πάνω μου και αυτό έχει καταγραφεί σε βίντεο. Χτυπήθηκα με κλομπ στο κεφάλι, με έβριζαν, μου τράβαγαν τα μαλλιά και την ώρα που με οδηγούσαν στην κλούβα μού έλεγαν “πουτανάκι, αδερφή, θα δεις τι θα πάθεις μέσα”

 

 

Dikaiosyni

Εικόνα από το Βαθύ Κόκκινο

 

Ο νόμος είναι όπως ο ιστός της αράχνης. Τα μικρά έντομα τα συλλαμβάνει, τα μεγάλα διαφεύγουν

(παλιό σύνθημα αναρχικών)

 

Οι βασικοί κανόνες (για το καλό σας)

Αν είστε νομοταγείς και σοβαροί, δεν θα διεκδικείτε στους δρόμους. Το Κράτος ξέρει τις ανάγκες σας και φροντίζει γι’ αυτές.

Αν δεν είστε νομοταγείς και σοβαροί και δημιουργείτε επεισόδια, θα αναλάβει η αστυνομία

Αν κάτι δεν πάει καλά, δεν φταίει η κυβέρνηση αλλά εσείς που θέλετε πράγματα που δεν γίνονται. Δεν μπορείτε να ζητάτε για παράδειγμα, οχτάωρο και αξιοπρεπή μισθό, αφού έχετε ενημερωθεί και ξέρετε πως «κανείς στον κόσμο δεν τα παίρνει αυτά». Πως έχετε το θράσος να τα ζητάτε εσείς; Αν όμως τα ζητήσετε, να το κάνετε συντεταγμένα, χωρίς παρακώλυση της κυκλοφορίας και χωρίς φωνές.

Αν δεν είστε σοβαροί και υπεύθυνοι, θα αναλάβει η αστυνομία

Αν πιστεύατε πως η συνταγματική δημοκρατία είναι πολίτευμα που σέβεται τον καταστατικό του χάρτη, δηλαδή το Σύνταγμα, νομοθετεί με γνώμονα αυτό και δεν το καταστρατηγεί, μάλλον έχετε πέσει θύματα παραπληροφόρησης.

Αυτό σημαίνει πως κάποια στιγμή θα βγείτε στους δρόμους, άρα πάλι θα αναλάβει η αστυνομία.

Αν πιστεύετε στην ισονομία και στα ίσα δικαιώματα των πολιτών, μεταξύ τους και  ενώπιον του νόμου, εκτός από επικίνδυνοι είστε και γελασμένοι αφού δεν έχετε καταλάβει πως στην ταξική μας κοινωνία,  οι ανώτερες τάξεις (τα κριτήρια ανωτερότητας τα ορίζουν εκείνοι και όχι εσείς) έχουν διαφορετικά δικαιώματα από εσάς.

Αν επιμένετε πως έχετε δικαιώματα, είστε επικίνδυνοι, άρα πάλι θα αναγκαστεί να επέμβει η αστυνομία.

Αν θέλετε να ζήσετε σε ένα περιβάλλον υγιές, καθαρό και δεν θέλετε ρύπανση και υποβάθμιση, αυτό σημαίνει πως είστε εχθροί της ανάπτυξης άρα πάλι θα επέμβει η αστυνομία

 Θέλετε δεν θέλετε, η αστυνομία θα επεμβαίνει πάντα.

Τόσους ανθρωποφύλακες προσέλαβε η κυβέρνηση. Μείωσε και την ανεργία, μείωσε και τον αριθμό αυτών που ίσως κάποτε καταλάβαιναν και ενδεχομένως θα βρίσκονταν απέναντι της.

Όποιος δεν το καταλαβαίνει,  πάλι θα επέμβει η αστυνομία για να τον κάνει να καταλάβει.

 

elas

 

Στις στρατιωτικές και στις αστυνομικές σχολές, το καψόνι είναι θεσμός. Ανεπίσημος μεν, όμως είναι θεσμός τον οποίο όλοι ακολουθούν και όλοι σέβονται. Οι δόκιμοι του τελευταίου έτους έχουν το δικαίωμα να κάνουν καψόνια σε νεοσύλλεκτους δόκιμους. Όποιοι δεν αντέξουν, φεύγουν από τον πρώτο καιρό. Όσοι αντέξουν, θα σφίξουν τα δόντια και θα περιμένουν τη σειρά τους να γίνουν αυτοί οι επόμενοι που θα κάνουν τα καψόνια στους νεοσύλλεκτους. Έτσι γεννιέται ο φασισμός. Μέσα από τις σχολές. Όταν ο πρώην δόκιμος, βγει στο δρόμο, έχει ήδη υποστεί κακό και έχει ήδη προκαλέσει κακό σε άλλους. Ένας νέος υπερήφανος φασίστας έχει γεννηθεί

Ακολουθεί αναδημοσίευση από tvxs.gr

 

Η καθηγήτρια Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου «Παρί 11», Αναστασία Τσουκαλά, αποκάλυψε τα όσα αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια διαλέξεων στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας τον Μάρτιο του 2013. «Είμαστε φασίστες και υπερήφανοι. Υπάρχει πρόβλημα;» της είπε ένας τριτοετής δόκιμος της σχολής κατά τη διάρκεια της διάλεξης, ο οποίος καταχειροκροτήθηκε.

Η Αναστασία Τσουκαλά μιλώντας στον Real Fm και την εκπομπή των Κ. Ακριβοπούλου και Ν. Μπογιόπουλου διηγήθηκε την εμπειρία της από τη Σχολή Αξιωματικών της ΕΛΑΣ με τους τριτοετείς δόκιμους, οι οποίοι πλέον έχουν αποφοιτήσεις. «Τον Μάρτιο του 2013 έδωσα από δύο τετράωρες διαλέξεις ανά έτος, στο δεύτερο, τρίτο και τέταρτο έτος με θέμα τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Ήταν η πρώτη φορά που εισάγονταν διαλέξεις αυτού του τύπου στη σχολή αξιωματικών της αστυνομίας.

Στο τέταρτο έτος, επειδή για παιδαγωγικούς λόγους το μάθημα βιντεοσκοπείται, δεν υπήρξαν αντιδράσεις ή σχόλια. Ωστόσο όταν επανέλαβα ουσιαστικά την ίδια διάλεξη, ελαφρά πιο απλουστευμένη στο τρίτο έτος, ολοκλήρωσα το πρώτο δίωρο και παραχώρησα ένα τέταρτο ομιλίας στους δόκιμους για να γίνει μια συζήτηση. Πήρε λοιπόν ένας δόκιμος το λόγο και μου είπε πως διαφωνούσε ριζικά με την ουσία της διάλεξης, ότι δηλαδή εξομοίωνα τους Έλληνες με τους αλλοδαπούς διότι αυτός θεωρούσε πως μια τέτοια εξομοίωση ήταν εξ ορισμού αδιανόητη.

Αντέδρασα παιδαγωγικά και είπα πως είναι αδιανόητο για μένα να θεωρούμε πως υπάρχουν ανώτεροι άνθρωποι και υπάνθρωποι και ότι σε τελευταία ανάλυση αυτού του τύπου ο διαχωρισμός παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα. Τότε ο δόκιμος μου απάντησε: ‘Μα είμαστε φασίστες και είμαστε περήφανοι που είμαστε φασίστες. Υπάρχει κανένα πρόβλημα;’. Ακολούθησε το θυελλώδες χειροκρότημα των υπόλοιπων δοκίμων, ενώ οι εκπαιδευτές που ήταν παρόντες δεν αντέδρασαν.

Pic3

Ένα βίντεο από το μέλλον που έγινε ήδη παρόν.

Στο βίντεο βλέπουμε 30 άτομα να επιτίθενται σε αστυνομικούς και να τους δέρνουν αλύπητα. Έτσι τουλάχιστον μεταδίδουν η Καθημερινή, ο ΣΚΑΪ, το Πρώτο Θέμα, το capital.gr, o Ελεύθερος τύπος, o enikos.gr.

Τι; Δεν τους πιστεύετε ;;

Από κοντά και όλα τα αποκαλούμενα «τοπικά μέσα», της ανατολικής Αττικής, τα οποία ως συνήθως αντιγράφουν τα υποτιθέμενα «μεγάλα» και ολισθαίνουν μαζί τους στον βούρκο της ανυποληψίας (όχι ότι ήταν ποτέ ευυπόληπτα).

Έτσι, όλος ο κόσμος που έχει αναθέσει την ενημέρωση του σε εξαγορασμένα και χειραγωγημένα «μέσα» ακολουθεί ως κοπάδι τον τσοπάνη του στο σκοτάδι (και όχι βέβαια στον «σκοταδισμό» που λέει και ο γνωστός αγοραστής «μέσων» και γνώμης).

Στο σκοτάδι της άγνοιας όλα είναι εύκολα για τις εξουσίες. Οι εξουσίες πληροφορούν, οι εξουσίες ελέγχουν, οι εξουσίες εκτελούν.

Άσχετα με το τι θα επιλέξει ο καθένας να κάνει, θα πρέπει να έχει στον νου του πως ζούμε σε μία προβληματική δημοκρατία. Μία συγκαλυμμένη δικτατορία που η δύναμη της είναι η εξαγορασμένη «ενημέρωση», το ρουσφέτι και οι «διευκολύνσεις» και όπου αυτά δεν αρκούν, λόγω κλίμακας, η δύναμη της είναι η στυγνή αστυνομοκρατία*

Αν δεν σας ενδιαφέρει αυτή η κατάφορη ισοπέδωση  δικαιωμάτων και νομιμότητας σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, από την ψευδώς ονομαζόμενη «τοπική αυτοδιοίκηση» μέχρι την ανάπηρη ελληνική δημοκρατία, να σας ενημερώσουμε πως θα πρέπει να μη σας ενδιαφέρει και μετά.

Όταν οι εκτελεστικοί βραχίονες της εξουσίας θα μπουν στο σπίτι σας, θα σφίξουν το κεφάλι του παιδιού σας και θα πατήσουν τον ίδιο, τον δικό σας τον λαιμό.

Όταν θα σας εξαφανίσουν την παραίσθηση ποιότητας, που νομίζετε πως έχει η φτωχοποιημένη ζωή σας, που θα φτωχοποιηθεί έτι περαιτέρω.