Υπάρχει μια χώρα, κάπου στα Βαλκάνια, που τη λένε χώρα της Αθωότητας. Στη χώρα αυτή, τα εγκληματικά στοιχεία είναι ελάχιστα. Μια καθαρίστρια μόνο που πλαστογράφησε το πτυχίο του Δημοτικού για να βρει δουλειά, μια γιαγιά που πουλούσε πλεχτά παντοφλάκια και κάτι αναρχοκομμουνιστές φοιτητές στα Εξάρχεια. Όλοι οι άλλοι είναι αθώοι. Αθώος ο Χριστοφοράκος, αθώος ο Μαρινάκης, αθώος ο ένας Γεωργιάδης, αθώος ο άλλος Γεωργιάδης, αθώος ο Κούγιας για να αθωώνει τους άλλους αθώους. Αυτή η χώρα ξέρει να κλίνει το επίθετο αθώος σε όλες τις πτώσεις. Δε χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια σ΄ αυτή τη χώρα για να είσαι αθώος. Αρκεί να είσαι με αυτούς που πρέπει. Αρκεί να μην είσαι φτωχός. Αρκεί να είσαι υπάκουος. Γι αυτή τη χώρα των Αθώων έγραψε η Νίνα Γεωργιάδου και σας την παρουσιάζουμε με μεγάλη χαρά

Μπορεί η Αλίκη να βρέθηκε στη Χώρα των Θαυμάτων, εγώ όμως γεννήθηκα και ζω στη Χώρα της Αθωότητας κι αυτό είναι σίγουρα πιο συναρπαστικό, απ' όλα τα θαύματα και τα μιράκολα που μπορεί να σου δείξει ένας λαγός.

Στη Χώρα της Αθωότητας ζουν, όπως είναι φυσικό, πολλοί αθώοι άνθρωποι. Για την ακρίβεια, στη χώρα μου ευδοκιμούν οι αθώοι, όπως σε άλλες χώρες ευδοκιμούν ας πούμε τα μπρόκολα ή οι γλυκοπατάτες.

Ετυμολογικά, αθώος είναι αυτός που δεν έχει φάει καμιά θωή, δηλαδή καμιά ποινή. Όχι ότι δεν τρώει και καθόλου. Κανένας δεν είπε ότι ο αθώος είναι ανορεξικός ή βήγκαν. Τρώει απ' όλα. Δεν τρώει μόνο θωή. Γιατί ο αθώος είναι γενικά ευαίσθητος, άρα έχει και ευαίσθητο στομάχι και η θωή είναι δύσπεπτη.

Ο αθώος, όπως λένε και τα λεξικά, δεν είναι υπεύθυνος για καμιά κακή, ή ανάρμοστη ή εγκληματική πράξη. Δεν έχει μέσα του κακία, υστεροβουλία, επιβουλή, παρά μόνο αγνότητα, καλοσύνη και αλτρουισμό.

Εδώ, στη χώρα μου, τη Χώρα των Αθώων, οι αθώοι ονομάζονται και άριστοι γιατί εκτός από αθώοι, στο ιδιωτικό σχολείο παίρνουν καλούς βαθμούς, εκλέγονται στο κοινοβούλιο, αναλαμβάνουν υπεύθυνες θέσεις σε υπουργεία. κοινωφελείς οργανισμούς, μεγάλες εταιρίες, τράπεζες, αστυνομία, έτσι ώστε να παραδειγματίζονται και τα μικρά παιδιά, που δεν είναι και τόσο αθώα, ώστε όταν μεγαλώσουν, να γίνουν κι αυτά αθώα, να έχουν δηλαδή μέσα τους μόνο αγνότητα, καλοσύνη και αλτρουισμό.

 

 

Ανόητος ή εθνικιστής; Δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Ο εθνικιστής είναι οπωσδήποτε ανόητος. Ο ανόητος δεν είναι υποχρεωτικά εθνικιστής. Όπως και να έχει το πράγμα, υπάρχει θέμα. Δάσκαλος ή στρατιωτικός εκπαιδευτής; Έχει το δικαίωμα ένας δάσκαλος να υποχρεώνει παιδιά του Δημοτικού να υπακούουν και να εκτελούν στρατιωτικά παραγγέλματα;

 

 

Τι ακριβώς θέλει να πετύχει ο εν λόγω «δάσκαλος» βάζοντας παιδιά Δημοτικού να κάνουν βήμα σημειωτόν; Να αποδώσει τιμές σε όσους έπεσαν υπέρ πατρίδος; Με βήμα σημειωτόν; Μα, δεν υπάρχει πιο ατελέσφορη πράξη από το βήμα σημειωτόν. Αυτή τη φράση χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε μια κατάσταση που δεν πάει πουθενά. Το μόνο που πετυχαίνει κανείς κάνοντας σημειωτόν, είναι να μη σκέφτεται τίποτε εκείνη τη στιγμή. Ίσως αυτή να είναι η ιδανική άσκηση εξοβελισμού της σκέψης. Και ίσως αυτό να ήθελε να πετύχει τελικά ο «δάσκαλος». Να φτιάξει υπάκουα στρατιωτάκια που θα πειθαρχούν χωρίς να σκέφτονται. Να φτιάξει το στρατό των ομοιόμορφων, συγχρονισμένων και απρόσωπων σφυριών, όπως αυτός αποτυπώνεται θαυμάσια και ζοφερά στην ταινία του Alan Parker “The wall”

 

BFsheep

Η Black Friday, αυτό το πρωτόγνωρο για τη χώρα, καταναλωτικό πάρτι, είναι εδώ. Μετά από χρόνια αγοραστικής ύφεσης, οι περισσότερες επιχειρήσεις ήταν επιφυλακτικές στο να συμμετάσχουν στο πανηγυράκι αλλά τελικά, όπως δείχνει η αύξηση του αριθμού των συμμετεχόντων, η Black Friday ενσωματώθηκε στα καταναλωτικά ήθη της χώρας. Όπως και το μεγαλύτερο μέρος των καπιταλιστικών πρακτικών, όπως και ο εξανδραποδισμός των εμποροϋπαλλήλων, οι οποίοι δεν αποκομίζουν συνήθως τίποτα, προς αποζημίωση του επιπλέον κόπου που καταβάλλουν για να γιορτάσει τόσο το κατάστημα όσο και ο πελάτης. Για την ακρίβεια, για να γιορτάσει το πολυκατάστημα, ή η εμπορική αλυσίδα και λιγότερο το απλό κατάστημα ή ο πελάτης.

Πολλές είναι οι πληροφορίες, αληθινές ή πλαστές, σχετικά με την Black Friday. Αλήθειες και ψέματα κυκλοφορούν εδώ και πολλά χρόνια, προκειμένου να προσφέρουν μία ρίζα «παράδοσης», ή μία ιστορική αναφορά για ένα πανηγυράκι που δεν έχει άλλο στόχο εκτός από την προώθηση του στοκ των μαγαζιών.

Πρόσφατα, μία ιστορία που διαδόθηκε αρκετά, ήταν και το ότι οι βιομηχανικοί κολοσσοί του εξωτερικού παραγγέλνουν και εμπορεύονται "Black Friday" προϊόντα. Η ιστορία αυτή λοιπόν, θέλει τα Black Friday προϊόντα, να είναι δεύτερης ή και τρίτης ποιότητας, ώστε να έχουν εξαιρετικά χαμηλή τιμή παραγωγής και συνεπώς να βγαίνουν στην λιανική με τιμή πολύ πιο κάτω από την τιμή που θα είχαν αν παράγονταν από την κανονική παραγωγική γραμμή και υφίσταντο τον προκαθορισμένο για τα «κανονικά»  αδελφά προϊόντα, ποιοτικό έλεγχο. Μέσα στον κόσμο μας σήμερα, η διάδοση αληθινών πληροφοριών έχει αποκτήσει οδούς και διαδικασίες πανομοιότυπες με εκείνες μέσω των οποίων κυκλοφορούν μύθοι ή και απλή διαφημιστική προπαγάνδα. Αυτό καθιστά τον έλεγχο αυτών των πληροφοριών, σχεδόν αδύνατο. Το αν είναι αλήθεια ή ψέματα αφήνεται στην κρίση του καταναλωτή, με ό,τι αυτό σημαίνει για την καταναλωτική του συμπεριφορά και τις επιλογές του.

 

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς κατέκτησε χθες έναν σημαντικό τίτλο στο παγκόσμιο τένις. Παράλληλα με τις επιτυχίες του, ο Στέφανος απέδειξε επίσης – παρά το νεαρό της ηλικίας του – ότι είναι προσγειωμένος και ξέρει να σέβεται τους αντιπάλους του. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας τενίστας έφυγε από το Λονδίνο κατά 2,5 εκατομμύρια ευρώ πλουσιότερος και έκανε εκατομμύρια Έλληνες να ταυτιστούν μαζί του και να νιώσουν ότι πέτυχαν νίκη μεγάλη έστω και δι΄αντιπροσώπου. Ας αφήσουμε, όμως, τον Στέφανο να χαρεί τη μεγάλη του επιτυχία και τους οπαδούς του να επιστρέψουν στην πεζή τους πραγματικότητα και ας πάμε στους δύο μεγάλους άνδρες της πολιτικής ζωής του τόπου: τον πρωθυπουργό Κυριάκο και τον πρόεδρο Προκόπη, οι οποίοι έσπευσαν να συγχαρούν τον Στέφανο. Ο πρώτος για να αποκομίσει κάτι από τη λάμψη του και ο δεύτερος απλά από υποχρέωση

Ο πρωθυπουργό Κυριάκος πέρασε ένα όμορφο και ξένοιαστο weekend στο Λονδίνο μακριά από τις ευθύνες και το άγχος της διακυβέρνησης αυτής της χώρας. Παρέδωσε τα κλειδιά της χώρας στον πραιτωριανό Χρυσοχοΐδη, του έδωσε το ελεύθερο να τσακίσει τον κόσμο στα Εξάρχεια και στην ευρύτερη περιοχή και το έριξε στην dolce vita. «Άλλοι δεν έχουνε να φαν κι άλλοι τραβάν Καϊμακτσαλάν», τραγουδούν οι Χειμερινοί Κολυμβητές. Έτσι έκανε και ο Κυριάκος. Πήρε τη γυναίκα του, παρακολούθησε τον αγώνα του Στέφανου και πανηγύρισε το θρίαμβο του Έλληνα τενίστα. Φωτογραφήθηκε μαζί του, του έδωσε συγχαρητήρια και έδειξε τις γνώσεις του πάνω στο ευγενές αυτό άθλημα λέγοντάς του «ήσουν σούπερ, και στα break points, σε όλα, ειδικά τα break points τα έπαιξες τέλεια». Όλοι μπορούμε να φανταστούμε το σπινθηροβόλο βλέμμα του την ώρα που έκανε την ανάλυση του αγώνα. Παράλληλα έδιωξε από πάνω του τη ρετσινιά του γκαντέμη, όπως αναλύει σε περισπούδαστο άρθρο του το «Βήμα», που από μια απλή εφημερίδα που ήταν κάποτε, κατόρθωσε να ανελιχθεί σε χώρο τοποθέτησης ανακοινώσεων του Μαρινάκη και των εταιριών του.

 

 

Τα γουρούνια είναι πιθανόν το πιο αδικημένο ζώο, καθώς είναι ένα από τα πιο έξυπνα πλάσματα στον πλανήτη. Σύμφωνα με μελέτη αμερικανών νευροεπιστημόνων, τα γουρούνια συγκεντρώνουν μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης από τους σκύλους, ενώ είναι σε θέση να λύνουν προβλήματα και γρίφους όπως οι χιμπαντζήδες. Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι τα γουρούνια έχουν αυξημένη ενσυναίσθηση – ικανότητα δηλαδή, να ταυτίζονται συναισθηματικά με τους γύρω τους. Τα γουρούνια είναι, επίσης, φιλήσυχα πλάσματα και δείχνουν επιθετικότητα πολύ σπάνια και μόνο όταν νιώθουν ότι απειλούνται. Μύθος είναι, επίσης, ότι στα γουρούνια αρέσει η βρωμιά. Αν τους δοθεί αρκετός χώρος, κρατούν καθαρούς τους χώρους όπου διαμένουν, κοιμούνται, τρώνε και πίνουν νερό και φροντίζουν να κάνουν την ανάγκη τους σε κατάλληλο σημείο.  Γιατί, λοιπόν, λέμε τους μπάτσους γουρούνια; Τι κοινό χαρακτηριστικό έχουν με αυτά;

Είναι σίγουρο πως μια ιδανική κοινωνία δε θα είχε ανάγκη ούτε από αστυνομικούς ούτε από δικαστές. Δυστυχώς, βρισκόμαστε ακόμη πολύ μακριά από το να μη χρειάζονται οι αστυνομικοί. Αστυνομικοί, όμως, όχι μπάτσοι. Γιατί άλλο αστυνομικός, άλλο μπάτσος. Όταν ο αστυνομικός από προστάτης του πολίτη έναντι του κοινού ποινικού εγκλήματος μετατρέπεται σε προστάτη της εξουσίας από τον "εχθρό" λαό, έχει πλέον γίνει μπάτσος. Όταν χτυπάει χωρίς ντροπή νέα παιδιά, κοπέλες και ηλικιωμένους είναι μπάτσος. Και μια υγιής κοινωνία, μπάτσους δε χρειάζεται

 

 

- Τι σας ενοχλεί στους πρόσφυγες; Γιατί δεν τους θέλετε στο χωριό σας;

- Η συμπεριφορά τους, τα εγκλήματα που κάνουν, οι βιασμοί, οι κλεψιές ...

- Ποια εγκλήματα κυρία μου;

- Αυτά που δείχνετε στα δελτία ειδήσεων.

 

Όλη η αλήθεια συμπυκνωμένη σε ένα διάλογο μερικών δευτερολέπτων. Όλοι ξέρουμε πως σε κάθε λαό υπάρχουν οι άνθρωποι που δεν είναι και τόσο άνθρωποι. Όταν όμως η χώρα είναι σοβαρή και οργανωμένη, έχει θεσμούς που θα φροντίσουν ώστε να εκτονωθούν οι πιέσεις που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν έναν αφιονισμένο όχλο. Στη χώρα μας, οι θεσμοί όχι μόνο δεν φροντίζουν να σβήσουν τη φωτιά που εκδηλώνεται, αλλά αντίθετα την υποδαυλίζουν. Τόσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όσο και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αλλά ακόμη και η Εκκλησία φέρουν πολύ μεγάλες ευθύνες για τα νοσηρά φαινόμενα βίας και απανθρωπιάς που εκδηλώνονται στη χώρα μας.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επένδυσε προεκλογικά στη ρητορική μίσους και πήρε υπό τη σκέπη της ακροδεξιές και ρατσιστικές φωνές. Κάποιοι μέσα από την κυβέρνηση, αντιλαμβανόμενοι την πιθανότητα επικίνδυνων και ανεξέλεγκτων καταστάσεων, προσπαθούν τώρα να αντιδράσουν, χωρίς όμως να αντιλαμβάνονται πως το πάνω χέρι στο κυβερνητικό κόμμα το έχουν πλέον οι Γεωργιάδηδες, οι Βορίδηδες, οι Πλεύρηδες, οι Σαμαράδες αλλά και όλος ο μαύρος συρφετός που ανδρώθηκε στα χρόνια του «Μακεδονικού» αγώνα

 

Ο προσφυγομάχος δεν είναι κάποιο εξωτικό ον. Είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, είναι ο γείτονας, ο συνάδελφος, ο συγγενής για τον οποίο ντρεπόμαστε. Τρία συστατικά σε επαρκή δόση είναι αρκετά για να φτιάξουν έναν υπερήφανο προσφυγομάχο: αμάθεια, ανοησία και σκατοψυχία. Ο προσφυγομάχος μεγάλωσε με την πεποίθηση πως είναι απόγονος αρχαίων Ελλήνων και πιστεύει πως η εθνική του ανεξαρτησία βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο. Του αρέσουν οι παρελάσεις και τα στρατιωτικά εμβατήρια και δηλώνει πως θα υπερασπιστεί μέχρι θανάτου τη χώρα του, όμως δεν δείχνει να πολυσκοτίζεται που αυτή η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα ξέφραγο αμπέλι πάσης φύσεως και εθνικότητας μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων. Πιστεύει ακράδαντα πως ό,τι συμβαίνει στη χώρα του είναι αποτέλεσμα μηχανορραφιών και μιας παγκόσμιας συνωμοσίας στην οποία πρωτοστατούν οι Εβραίοι, ο Τζωρτζ Σόρος και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Μισεί κάθε γείτονα με τον οποίο συνορεύει: Τούρκο, Αλβανό, Βούλγαρο, Σκοπιανό. Τους χρησιμοποιεί για να κάνει τη δουλειά του, αλλά είναι καλοί μόνο για όσο διάστημα είναι σκυφτοί. Στην πραγματικότητα, ο προσφυγομάχος μισεί όλο τον κόσμο, ακόμη και τον ίδιο του τον ελλειμματικό εαυτό και εκεί ακριβώς βρίσκεται και η αιτία της προβληματικής συμπεριφοράς του

Ο προσφυγομάχος βρίσκεται δίπλα μας και ξεχωρίζει αμέσως. Είναι εκείνος που θα σου μιλήσει για «λαθροεισβολείς», εκείνος που θα σου πει να πάρεις τους πρόσφυγες σπίτι σου αν τους νοιάζεσαι πραγματικά, εκείνος που "ξέρει" πως οι μόνοι πρόσφυγες είναι οι Σύριοι λες και γνωρίζει μέσα στην τεράστια άγνοιά του κατά πού πέφτει η Συρία, εκείνος που θα σου πει να νοιαστείς πρώτα για τους Έλληνες που πεινάνε λες και νοιάστηκε ποτέ αυτός για κανέναν, εκείνος που "ξέρει" με βεβαιότητα πως οι πρόσφυγες παίρνουν επιδόματα από το ελληνικό κράτος, εκείνος που θα κατηγορήσει τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις χωρίς να ξέρει γιατί, εκείνος που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βρίζει με τον πιο χυδαίο τρόπο και απειλεί τις κοπέλες που έκαναν τη δική τους "παρέλαση" στη Νέα Φιλαδέλφεια.