moria

 

Έτσι ξεκινούν όλα. Από ένα «αλλά» . Ένα μικρό, αλλά τόσο απελευθερωτικό «αλλά» που επιτρέπει και δικαιολογεί τα πάντα και κάνει κάθε ανθρωπάκο να πιστεύει πως είναι άνθρωπος

«Δεν είμαι κακός άνθρωπος. Καταλαβαίνω ότι είναι δυστυχισμένοι άνθρωποι, αλλά … γιατί έρχονται σε μένα και δεν πάνε αλλού; «

«Δεν είμαι ρατσιστής, αλλά … δεν μπορώ να βλέπω ξένους στη χώρα μου»

«Δεν είμαι φασίστας , αλλά … θα τους στείλω από εκεί που ήρθαν»

«Πιστεύω στο Θεό, αλλά … αυτοί είναι Μουσουλμάνοι»

Όχι ανθρωπάκο. Και κακός άνθρωπος και ρατσιστής και φασίστας είσαι. Κι αν παριστάνεις το Χριστιανό και κάνεις το Σταυρό σου, είναι γιατί στον δίδαξαν άνθρωποι που ποτέ δεν τον κατάλαβαν και απεναντίας τον έκαναν επάγγελμα.

Δυστυχώς, είσαι και επικίνδυνος. Αλλά, πέρα από όλα τα παραπάνω, είσαι και τόσο ανόητος που ούτε αυτό καταλαβαίνεις

mind the gap 22

 

Ποιο είναι το ζητούμενο της γενικής παιδείας; Η στοιχειώδης μόρφωση των ανθρώπων. Πάει να πει η αφομοίωση & εμπέδωση βασικών εννοιών-γνώσεων-συμπεριφορών που διακρίνουν έναν «πολιτισμένο» άνθρωπο.

Η ελληνική παιδεία ασθενεί. Βαρέως. Είναι η μόνη; Όχι, το πρόβλημα είναι παγκόσμιο. Όπως και πολλά άλλα προβλήματα που δεν περιορίζονται σε έναν εθνικό χώρο, αλλά οι ιδιομορφίες του κάθε χώρου-χώρας δίνουν μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία στο κάθε πρόβλημα. Στην περίπτωσή μας, λόγου χάρη, για ιστορικούς-κοινωνιολογικούς λόγους, παραμένει ακόμα ακμαίο το σφιχταγκάλιασμα θρησκείας & παιδείας – α ναι, έχουμε πια 21ο αιώνα, για να μην ξεχνιόμαστε. Παρά τις άπειρες ένδοξες «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις», όπου ο κάθε υπουργός κάθε νέας κυβέρνησης ακυρώνει ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι, τα βασικά κενά της παιδείας μας, που βγάζουν μάτι, παραμένουν και συμπυκνώνονται στα ακόλουθα:

1. ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. Σε έναν κόσμο που κινδυνεύει να αφανιστεί σε ελάχιστα χρόνια λόγω ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, το ελληνικό σχολείο μαθαίνει μόνο στους μαθητές δημοτικού κάτι ψιλά περί ανακύκλωσης. Αυτά. Τίποτα άλλο!!!

Η περιβαλλοντική αγωγή είναι μια σύνθεση από πολλά μαθήματα, όπως Βιολογία, Φυσική, Χημεία, Γεωγραφία. Είναι όλα αυτά μαζί και πολλά παραπάνω. Ωστόσο, έγκειται στην οικολογική ευαισθησία του κάθε δασκάλου ή καθηγητή να μιλήσει στα παιδιά για το περιβάλλον. Οι μαθητές κάθε ηλικίας καταναλώνουν απερίσκεπτα πλαστικά μιας χρήσης κάθε μέρα (ποτηράκια, σακουλάκια, καλαμάκια) και κανείς δε βρίσκεται να τους μιλήσει γι’ αυτό. Οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες θα μας ρημάζουν κάθε χρόνο, η στάθμη της θάλασσας θα ανεβαίνει, τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα κάνουν πάρτι, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο θα ξεριζώνονται από τα μέρη τους προς το άγνωστο, και την ίδια ώρα το ελληνικό σχολείο θα επιμένει στον αυτισμό του.

manvlada2

 

"Ο Αδόλφος Χίτλερ δεν έπεσε από το διάστημα. Ούτε ήταν ένας και μόνος. Ήταν το διαμόρφωμα δεκάδων χιλιάδων αφανών χιτλερίσκων στην Γερμανία και την Αυστρία. Και όχι μόνον εκεί. Χιτλερίσκων διάσπαρτων σε μεγάλες και μικρές πόλεις, σε χώρους εργασίας, σε γειτονιές, σε συντροφιές, σε οικογένειες. Και ο ναζισμός δεν ήταν ιδέα ενός και μόνου διεστραμμένου εγκεφάλου. Ήταν η συμπύκνωση της νοσηρής πολιτικής αντίληψης εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων, φορέων του μικροβίου του ρατσισμού, του εθνικισμού, της μισαλλοδοξίας, της τελικής λύσης όλων των προβλημάτων με τη βία, την φωτιά και το τσεκούρι"   Ιάκωβος Καμπανέλλης 

 

Πριν από λίγες ημέρες, δύο Ινδοί εργάτες πυροβολήθηκαν από τον Έλληνα εργοδότη τους στο Μαραθώνα, όταν πήγαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους. Η υπόθεση θύμισε έντονα το πολύ σοβαρό περιστατικό που συνέβη πριν από επτά χρόνια στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας όταν μετανάστες από το Μπαγκλαντές και Πακιστάν που εργάζονταν σε θερμοκήπια φράουλας απαίτησαν να πληρωθούν. Ως απάντηση, οι επιστάτες των θερμοκηπίων έβγαλαν καραμπίνες και πυροβόλησαν εναντίον τους. Δεκάδες ακόμη είναι τα περιστατικά ξυλοδαρμού εργαζομένων, αλλοδαπών ή Ελλήνων, όταν οι τελευταίοι τολμούν να ζητούν τα στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα

Σε μια εποχή όπου το κοινωνικό κράτος διαλύεται και καταρρέουν δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με δεκαετίες αγώνων και αίματος, ο φασισμός είναι εδώ μπροστά μας και δε χρειάζεται κανέναν Χίτλερ για να μεγαλώσει και να εξαπλωθεί. Μπόλικος φιλοτομαρισμός μπολιασμένος με ικανή δόση απανθρωπιάς και μίσους φτιάχνουν το μικρό φασίστα της διπλανής πόρτας. Αυτόν που δε θα διστάσει ακόμη και να σκοτώσει προκειμένου να βγει κερδισμένος. Η απουσία, μάλιστα, κάθε θεσμικής προστασίας απέναντι στον αδύνατο και τον αδικημένο, χαλυβδώνουν τον μικρό χιτλερίσκο και τον κάνουν να νομίζει πως είναι δίκαιος και ανίκητος. Ώσπου δε θα αργήσει να βρεθεί ο καινούργιος Χίτλερ που θα ενώσει όλους αυτούς τους χιτλερίσκους σε έναν στρατό του μίσους που θα προσπαθήσει για μια ακόμη φορά να κάνει τη γη να τρέμει

Εξαιρετικά επίκαιρο αποδεικνύεται το παρακάτω κείμενο του Ιάκωβου Καμπανέλλη για τους μικρούς χιτλερίσκους που μας περιτριγυρίζουν και που όσο τους αφήνουμε να σκορπάνε το μίσος, τόσο έρχεται πιο κοντά το σκοτεινό μέλλον που μας επιφυλάσσουν

 

Το ότι είμαστε μια καρικατούρα χώρας δεν είναι καινούργιο. Η καθημερινότητα στην Ελλάδα, αυτό που πρόσφατα αποκαλούμε «κανονικότητα», ήταν πάντα πηγή έμπνευσης για σκιτσογράφους, ευθυμογράφους, κωμικούς και συγγραφείς θεατρικών επιθεωρήσεων, αλλά δεν είναι μια κατάσταση που μπορεί κανείς να συνηθίσει και να προσαρμοστεί εντελώς σ’ αυτήν. Ειδικά αν έχει την ατυχία να ανήκει σε μια «ειδική» κοινωνική ή επαγγελματική μειονότητα.

Ως φροντιστηριακός καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (διδάσκω οικονομικά & κοινωνιολογία), είμαι σε θέση να σας μεταφέρω άπειρες «γλαφυρές» εικόνες από τη σημερινή κατάσταση στην παιδεία μας και …στα παιδία μας. Χτες, ας πούμε, ανακάλυψα με λύπη μου για άλλη μια φορά το Σύνδρομο Ογκώδους Άγνοιας (Σ.Ο.Α.) που δέρνει αλύπητα τους έφηβους μαθητές μας. Σε τυχαία συζήτηση την ώρα της κοινωνιολογίας διαπίστωσα ότι κανείς από τους 7 μαθητές/τριές μου δεν ήξερε τι είναι το ΝΑΤΟ, για την ακρίβεια μια κοπέλα είπε ότι ήξερε αλλά δε μπορούσε να το εξηγήσει(!) και μια άλλη με ρώτησε ποιός είναι αυτός ο Νάτος(!) Καταφύγαμε στο ψαχτήρι της Google μέσω των κινητών τηλεφώνων και βρήκαμε στη Βικιπέντια τι είναι αυτό το ΝΑΤΟ. (Σημειωτέο ότι αυτά συνέβησαν σε ένα από τα καλύτερα τμήματα που έχω κάνει ποτέ μάθημα…)

Κατά τα άλλα τα παιδιά ψηφίζουν πλέον στα 18 τους!...

Η αποπολιτικοποίηση της νέας γενιάς είναι κωμικοτραγική. Όλα όσα τους συμβαίνουν χωράνε στο παρακάτω κειμενάκι του Νόαμ Τσόμσκι περί χειραγώγησης των πολιτών από τα ΜΜΕ:

 

Βγήκε από το supermarket γεμάτος ψώνια. Έξω από την πόρτα, μια γυναίκα ζητιάνευε κι αυτός έσκυψε το κεφάλι και έκανε πως ούτε την έβλεπε ούτε την άκουγε. Ήξερε καλά πως δε θα του έλειπαν τα 20 λεπτά που ζητούσε. Και όμως, είχε συνηθίσει να βλέπει τη δυστυχία με τόση απάθεια που τον τρόμαζε. Βαρέθηκε ακόμη και να βάλει το χέρι στην τσέπη. Καθησύχασε τον εαυτό του πως η γυναίκα δε φαινόταν και σε τόσο μεγάλη ανάγκη και φεύγοντας έριξε μια τελευταία, λοξή απ΄ τη ντροπή του, ματιά στη γυναίκα. Τουλάχιστον ντρέπεσαι, είπε στον εαυτό του ειρωνικά. Κάτι είναι κι αυτό. Πάμε τώρα να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα. Τι ακριβώς να γιορτάσουμε, αναρωτήθηκε; Στο μυαλό του στριφογύριζαν οι στίχοι του Δεληβοριά:

«Χριστούγεννα, δεν περιμένω όμως τίποτα πια
Τον Άι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
Κι είν' ένας πρώην Έλλην αριστερός, ένας θνητός
Με τ' όνειρό του δίχως στέγη καμιά»

 

 

Στα δελτία ειδήσεων άκουσε για άλλη μια φορά για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Έλληνες, όχι εξαιτίας της οικονομικής ανέχειάς τους, όχι. Άλλωστε αυτή έχει παρέλθει οριστικά. Τον διαβεβαίωνε γι αυτό ο ΣΚΑΙ με τα ρεπορτάζ του που έδειχναν πως φέτος κινείται πολύ καλά η αγορά. Για άλλο πράγμα αγωνιούσαν οι συμπατριώτες του. Ήταν που δεν άντεχαν άλλους μετανάστες και γι αυτό έβγαιναν στο δρόμο, φωνάζοντας και απειλώντας. Αύριο μάλλον θα μείνουν ήσυχοι, σκέφτηκε. Θα γιορτάσουν τα παραδοσιακά ελληνικά Χριστούγεννα, τα Χριστούγεννα της αγάπης, που κινδυνεύουν με αλλοίωση από αλλότριους θεούς. Κάποιοι από αυτούς μπορεί και να βάλουν να παίξει και το τραγούδι του Lennon, ανάμεσα στα τόσα άλλα εύθυμα χριστουγεννιάτικα

 

Που΄σαι καημένε Περικλή, να δεις τους απογόνους,

ρεζίληδες και άχρηστους, πιο βλάκες κι απ΄τους όνους

Δημώδες άσμα (και ας μας συγχωρήσει η συμπαθής οικογένεια των γαϊδάρων, έπρεπε όμως να βγει η ρίμα)

 

 

Αυτή η χώρα – όπως άλλωστε κάθε χώρα – έχει δυο όψεις. Δυστυχώς γι αυτήν, επικρατεί η χυδαία και γελοία όψη της. Σ΄αυτή τη γελοία εκδοχή όπου η ανοησία, ο εθνικισμός και η θρησκοληψία πάνε αντάμα, τίποτε δε θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση. Γιατί, λοιπόν, να προκαλέσει εντύπωση η σύσταση επιτροπής για τα 2500 χρόνια από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας; Γιατί να προκαλέσει εντύπωση ο διορισμός της Μαριάννας Βαρδινογιάννη ως προέδρου της επιτροπής; Άλλωστε, είναι πολύ πιθανό να υπήρξε και αυτόπτης μάρτυρας της Ναυμαχίας. Αντιθέτως περιμένουμε εναγωνίως τον Νίκο Καρβέλα να γράψει τον ύμνο της Ναυμαχίας, τον Σάκη Ρουβά να τον ερμηνεύσει και τον Πάνο Καμμένο να τον χορέψει – στα δύο ή στα τέσσερα μικρή η διαφορά

Σε αυτή τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, πώς να προκαλέσει εντύπωση η ανακοίνωση του υπουργού Εξωτερικών, Τάκη Θεοδωρικάκου, σε εκδήλωση για τους 25 αιώνες από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και σε μια μεγαλειώδη κίνηση ιστορικού καθήκοντος πως απαλλάσσει το Δήμο Σαλαμίνας από χρέη 2,5 εκατομμυρίων ευρώ;

Να μας συγχωρεί ο κύριος υπουργός, αλλά αν θέλει να είναι δίκαιος καλό θα ήταν να απαλλάξει από τα χρέη και το γειτονικό δήμο της Αίγινας που συμμετείχε με 30 ολόκληρα πλοία στη Ναυμαχία. Αλλά και της Κορίνθου που έστειλε 40. Καλό επίσης θα ήταν να σβήσει και τα χρέη του Δήμου Ιθάκης, γιατί αν δεν ήταν ο Οδυσσέας με το Δούρειο Ίππο του, η Τροία δεν επρόκειτο να πέσει ποτέ.

 

Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, μάθαμε να λέμε. Είναι έτσι όμως; Τι σόι δουλειά είναι αυτή, να φεύγεις το πρωΐ από το σπίτι, να ζώνεσαι τα άρβυλα, το γκλομπ, το κράνος, την ασπίδα και την προβοσκίδα για τα δακρυγόνα που θα ρίξεις και να βγαίνεις στο δρόμο για να δείρεις, να απειλήσεις, να τρομοκρατήσεις, να τραμπουκίσεις, να χυδαιολογήσεις και να εξευτελίσεις; Πώς γυρνάς το βράδυ σπίτι σου; Πώς χαιρετάς τη μάνα σου, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου; Τους χαιρετάς ή τους δέρνεις και αυτούς αν σου αντιμιλήσουν ή αν δεν είναι έτοιμο το φαγητό; Τόση ανάγκη έχεις πια τα ψίχουλα που σου δίνουν ώστε να βάφεις κάθε μέρα τα χέρια σου και τα πόδια σου με το αίμα από τα σπασμένα κεφάλια αυτών που χτυπάς; Γιατί δεν πας να κάνεις άλλη δουλειά; Δεν ξέρεις να κάνεις κάτι άλλο, ε;

Η κυβέρνηση, αντί να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα του λαού, επιλέγει να τον αντιμετωπίσει ως εχθρό. Με πολεμικά τελεσίγραφα και ιδεολογική υπεράσπιση της κρατικής βίας από πρώην υμνητές της χούντας. Η αστυνομία, αντί να ασχοληθεί με τη μαφία του οργανωμένου εγκλήματος που γίνεται σιγά-σιγά  κράτος εν κράτει, ασχολείται με τον εχθρό λαό. Ενεργεί ως στρατός κατοχής με συλλήψεις στο σωρό, βιαιοπραγίες, ταπεινώσεις και βασανισμούς αιχμαλώτων. Και μετά, διαμαρτύρεται όταν τους αστυνομικούς τους λένε μπάτσους, γουρούνια και δολοφόνους.

Αυτή τη στιγμή η αστυνομία χτυπάει καταλήψεις σπιτιών στο Κουκάκι. Επιλέγει το δόγμα του Νόμου και της Τάξης. Όχι όμως για όλους, όχι για τους δικούς της, όχι για τους μεγάλους. Νόμος και τάξη για αυτούς που επιλέγουν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, κόντρα στην κυρίαρχη λογική πως η μόνη αξία είναι το κέρδος. Νόμος και τάξη ακόμη και για τους πολίτες που απλώς αρνούνται να αποδεχθούν την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα. Στο Κουκάκι συνέλαβαν και χτύπησαν ανθρώπους που έμεναν στο διπλανό σπίτι μιας από τις καταλήψεις στις οποίες έκανε έφοδο η αστυνομία, επειδή οι ένοικοι του σπιτιού διαμαρτυρήθηκαν για την χωρίς άδεια εισβολή των ΜΑΤ στο σπίτι τους